Select Page

Αναθάρρηση

Αναθάρρηση

 

Σαν πόρτα από ερειπωμένο σπίτι, πατρικό,

άνοιξες την καρδιά μου που ’χε κλείσει.

Το τρίξιμο της, κλάμα κι ουρλιαχτό

για ό,τι αυτή ποτέ δεν είχε ζήσει.

 

Κι άρχισε να μουρμουράει γλυκόλογα η ζωή,

κι ο ήλιος αναθάρρεψε στο σκοτεινό κατώφλι.

Σαν το πουλάκι που κτυπάει το κέλυφος να βγει,

αφήνοντας παράμερα τ’ άχρηστο πλέον τσόφλι.

 

από την ποιητική συλλογή “Κίρκης φιλί”

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. drmakspy

    Πολύ πολύ όμορφο, τρυφερό και νοσταλγικό…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Ερωτηματολόγιο 2018

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!