Αναθάρρηση

18.09.2014

 

Σαν πόρτα από ερειπωμένο σπίτι, πατρικό,

άνοιξες την καρδιά μου που ’χε κλείσει.

Το τρίξιμο της, κλάμα κι ουρλιαχτό

για ό,τι αυτή ποτέ δεν είχε ζήσει.

 

Κι άρχισε να μουρμουράει γλυκόλογα η ζωή,

κι ο ήλιος αναθάρρεψε στο σκοτεινό κατώφλι.

Σαν το πουλάκι που κτυπάει το κέλυφος να βγει,

αφήνοντας παράμερα τ’ άχρηστο πλέον τσόφλι.

 

από την ποιητική συλλογή “Κίρκης φιλί”

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. drmakspy

    Πολύ πολύ όμορφο, τρυφερό και νοσταλγικό…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου