Select Page

Ανατριχιάζουν οι λέξεις…

Ανατριχιάζουν οι λέξεις…

 

 

 

 

 

 

 

Φωνές δυνατές

σαστίζει ο ποιητής

χάνεται η ρίμα.

Φωνές δυνατές, πιο δυνατές

κραυγές σπαρακτικές

συνταράζουν τη νεκρική ηρεμία.

Ανατριχιάζουν τότε οι λέξεις

μπερδεύονται και χάνουν το νόημά τους.

περίλυπος ξαναστοχάζεται

τώρα ο ποιητής

τι σημασία να δώσει στη σκέψη

και πώς να φτιασιδώσει τα λόγια εκείνη

μπλεγμένη και έκπληκτη.

Προς τι οι τόσες φωνές

ανούσιοι λόγοι και αιτίες

να διαταράσσουν την ησυχία του τοπίου.

Φωνές διαμαρτυρίας δυνατές, υστερικές

τα στόματα που πνίγονται

απ’ το δίκιο και απ’ το άδικο

απ’ την απόγνωση και απ’ την επίγνωση

της ματαιότητας.

Φωνές τρομακτικές και φοβερές

και πώς να τα ηρεμήσει ο ποιητής

ετούτα τα πλάσματα

με ποια λόγια συμπόνοιας

να τους μιλήσει;

Κοιτάζει βουβός το άγραφο χαρτί του

λευκό, στεγνό, άδειο χαρτί

οι στίχοι του έσβησαν μέσα

στις κραυγές της απελπισίας

το τοπίο αλλάζει.

Πάντα μαίνεται ένας πόλεμος

και πως να τον σταματήσει;

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

18 Σχόλια

  1. sofias70

    Δυνατοί στίχοι και βαθιά νοήματα!Μπράβο Άννα!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    πάντα μαίνεται ένας πόλεμος…πόσο δίκιο… πάντα ένας εσωτερικός πόλεμος μαίνεται..μα έχουμε τα όπλα Αννα…τα έχουμε αλήθεια..και το πιο δυνατό όπλο μας από όλα ειναι η πένα μας!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Μακάρι να είναι δυνατή η πένα μας όσο λες Μάχη μου… το εύχομαι… να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ.Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Ανατριχιάζουν όχι μόνο οι λέξεις αλλά και εμείς που απολαμβανουμε κάτι τόσο ιδιαίτερο. Συγχαρητήρια

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Συγκλονιστική η δύναμη της πένας σου Άννα μου!!! Να είσαι σίγουρη!!! Χαίρομαι πάντα όταν σε διαβάζω… μαθαίνω!!!!! Την αγάπη μου και την καλησπέρα μου!!!

    Απάντηση
  6. χριστινα σουλελε

    Αννα καθε ποιημα καλυτερο απο τα προηγουμενα κι αυτο δειχνει τη δυναμη της πενας σου. Μπραβο.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Χριστινα μου ….. με τιμας … με συγκινεις .. να είσαι καλά σε ευχαριστώ τόσο πολύ!!

      Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ένα μήνυμα δυνατό που μας το δίνεις με λέξεις απλές, που το ακούμε χωρίς να φωνάζεις.
    Μπράβο σου Άννα για άλλη μια φορά!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σε ευχαριστώ πολύ Έλενά μου για άλλη μια φορά!!Να είσαι καλά την καλημέρα μου 🙂

      Απάντηση
  8. Αθηνά Μαραβέγια

    Αυτές οι “σπαρακτικές κραυγές” που “ανατριχιάζουν τις λέξεις” και στέκονται βουβές μπρος στο “άγραφο…λευκό, στεγνό, άδειο χαρτί…” πόσο όμορφα χαραγμένες!!!
    Ευχαριστώ σε!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  9. Άννα Ρουμελιώτη

    Για κάποιον που δεν έχει νιώσει αυτή τη φρίκη ……… κυρία Χρυσούλα απλά σας ευχαριστώ….. Καλό βράδυ…

    Απάντηση
  10. Μάρθα Δήμου

    Οι ποιητές έχουν τόσο λεπτές χορδές στην ψυχή τους που δονούνται και βιώνουν έντονα το κάθε τι που συμβαίνει. Είσαι πραγματική ποιήτρια!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Μάρθα πραγματικά δεν ξέρω τι να πω …. είναι τόσο τιμητικό αυτό που μου λες …αλαλη αλλά ουχί άγραφη? Χίλια ευχαριστώ σε και δεν φτάνουν.Να είσαι πάντα καλά!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!