Ανατριχιάζουν οι λέξεις…

22.06.2016

 

 

 

 

 

 

 

Φωνές δυνατές

σαστίζει ο ποιητής

χάνεται η ρίμα.

Φωνές δυνατές, πιο δυνατές

κραυγές σπαρακτικές

συνταράζουν τη νεκρική ηρεμία.

Ανατριχιάζουν τότε οι λέξεις

μπερδεύονται και χάνουν το νόημά τους.

περίλυπος ξαναστοχάζεται

τώρα ο ποιητής

τι σημασία να δώσει στη σκέψη

και πώς να φτιασιδώσει τα λόγια εκείνη

μπλεγμένη και έκπληκτη.

Προς τι οι τόσες φωνές

ανούσιοι λόγοι και αιτίες

να διαταράσσουν την ησυχία του τοπίου.

Φωνές διαμαρτυρίας δυνατές, υστερικές

τα στόματα που πνίγονται

απ’ το δίκιο και απ’ το άδικο

απ’ την απόγνωση και απ’ την επίγνωση

της ματαιότητας.

Φωνές τρομακτικές και φοβερές

και πώς να τα ηρεμήσει ο ποιητής

ετούτα τα πλάσματα

με ποια λόγια συμπόνοιας

να τους μιλήσει;

Κοιτάζει βουβός το άγραφο χαρτί του

λευκό, στεγνό, άδειο χαρτί

οι στίχοι του έσβησαν μέσα

στις κραυγές της απελπισίας

το τοπίο αλλάζει.

Πάντα μαίνεται ένας πόλεμος

και πως να τον σταματήσει;

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

18 σχόλια

18 Σχόλια

  1. sofias70

    Δυνατοί στίχοι και βαθιά νοήματα!Μπράβο Άννα!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    πάντα μαίνεται ένας πόλεμος…πόσο δίκιο… πάντα ένας εσωτερικός πόλεμος μαίνεται..μα έχουμε τα όπλα Αννα…τα έχουμε αλήθεια..και το πιο δυνατό όπλο μας από όλα ειναι η πένα μας!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Μακάρι να είναι δυνατή η πένα μας όσο λες Μάχη μου… το εύχομαι… να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ.Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Ανατριχιάζουν όχι μόνο οι λέξεις αλλά και εμείς που απολαμβανουμε κάτι τόσο ιδιαίτερο. Συγχαρητήρια

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Συγκλονιστική η δύναμη της πένας σου Άννα μου!!! Να είσαι σίγουρη!!! Χαίρομαι πάντα όταν σε διαβάζω… μαθαίνω!!!!! Την αγάπη μου και την καλησπέρα μου!!!

    Απάντηση
  6. χριστινα σουλελε

    Αννα καθε ποιημα καλυτερο απο τα προηγουμενα κι αυτο δειχνει τη δυναμη της πενας σου. Μπραβο.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Χριστινα μου ….. με τιμας … με συγκινεις .. να είσαι καλά σε ευχαριστώ τόσο πολύ!!

      Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ένα μήνυμα δυνατό που μας το δίνεις με λέξεις απλές, που το ακούμε χωρίς να φωνάζεις.
    Μπράβο σου Άννα για άλλη μια φορά!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σε ευχαριστώ πολύ Έλενά μου για άλλη μια φορά!!Να είσαι καλά την καλημέρα μου 🙂

      Απάντηση
  8. Αθηνά Μαραβέγια

    Αυτές οι “σπαρακτικές κραυγές” που “ανατριχιάζουν τις λέξεις” και στέκονται βουβές μπρος στο “άγραφο…λευκό, στεγνό, άδειο χαρτί…” πόσο όμορφα χαραγμένες!!!
    Ευχαριστώ σε!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  9. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ποίημα συνώνυμο της ανατριχίλας και της απελπισίας του πολέμου!!!!!!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ ΑΝΝΑ!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  10. Άννα Ρουμελιώτη

    Για κάποιον που δεν έχει νιώσει αυτή τη φρίκη ……… κυρία Χρυσούλα απλά σας ευχαριστώ….. Καλό βράδυ…

    Απάντηση
  11. Μάρθα Δήμου

    Οι ποιητές έχουν τόσο λεπτές χορδές στην ψυχή τους που δονούνται και βιώνουν έντονα το κάθε τι που συμβαίνει. Είσαι πραγματική ποιήτρια!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Μάρθα πραγματικά δεν ξέρω τι να πω …. είναι τόσο τιμητικό αυτό που μου λες …αλαλη αλλά ουχί άγραφη? Χίλια ευχαριστώ σε και δεν φτάνουν.Να είσαι πάντα καλά!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου