Μια μικρή αράχνη

ήρθε και κάθισε

στο νεκροκρέβατό μου.

Δαντέλα έπιασε να πλέκει

υφάδι τον ιστό της

στο νεκροσέντονό μου.

Λευκό και άσπιλο υφάδι

σαν την παιδική ψυχή.

Η δική μου έτοιμη

είναι και θα βγει.

Συνάντηση μεγάλη

έχει οριστεί.

Για δες την

την μικρή αράχνη

πόσο γοργά

υφαίνει τον ιστό

με ακρίβεια μπαλαρίνας

άψογα τα βήματά της

σε έναν τέλειο χορό.

Τι όμορφα που με στόλισες

κυρά μου...

για να υποδεχτώ

τον χάροντά μου...

πολύ σε ευχαριστώ...

αντίο...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!