Και αν ρωτήσουν,
Δεν υπάρχει τίποτα πιο κακόγουστο
Από τους φθινοπωρινούς έρωτες.
Σε φιλούν απεχθή Σεπτέμβρη
-Όσο κιτρινίζουν τα φύλλα και
Το μ έ σ α σου- και
Φλέγεσαι ολάκερο αηδή χειμώνα.
Μην υμνείτε Μάηδες ψευδοερωτύλους,
Πεταλούδες ζαβλακωμένες και
Αναιδή καλοκαίρια.
Οι έρωτες δε διαχειμάζουν στη θερμόσφαιρα:
«Έρως εστί ψύξη»
Μα κάθε ερωτευμένος,
Σεβόμενος την κάψα του -πρωτίστως-
Και δευτερευόντως την
Α π ε ι ρ ο κ α λ ί α του,
Ως βαρβαρίζων, τραυλίζει:
«Τ ή ξ η».
_
γράφει η Παρασκευή Παυλίδου








0 Σχόλια