Αν

Αν ψάξεις να βρεις τον ήλιο στην ψυχή σου
κι ελευθερώσεις τις φυλακισμένες ακτίνες του
τότε θα χαϊδέψουν γλυκά το κορμί μου
θα γίνει πιο ζεστό το φιλί σου.

Αν βρεις το φεγγάρι στου νου σου τον παραλογισμό
και μου το στείλεις συντροφιά το μελαγχολικό τ’ απόβραδο
οι νύχτες μου θα ‘ναι φωτεινές, ανώδυνες
τρυφερά θα σου κρατώ το χέρι και θα σου σιγοτραγουδώ.

Το χρώμα των χειλιών σου κόλαση
θα γείρω εκεί να μ’ έβρει το πρωί
δεν έχει η κόλαση φωτιές
να ξεδιψάσω αναζητώ μιαν όαση.

Και την αυγή το χρώμα των χειλιών σου θα ντυθώ
μόνο για σένα θ’ ανατείλω
να χρωματίσω του προσώπου σου την ερημιά
κι ύστερα θα φύγω, εκεί που σβήνουν τ’ άστρα θα χαθώ.