Απέλαση…, της Άννας Ρουμελιώτη

15.09.2015

 

 

Τη στιγμή που συναντώ το δάκρυ

τη μικρή αυτή στιγμή...

πόσο λες ότι διαρκεί;

Δευτερόλεπτα...

δευτερόλεπτα που

ο πόνος παγώνει το χρόνο.

Δάκρυα πικρά

ναι... δεν έκλαψα ποτέ από χαρά.

Ευσυγκίνητη ασπίδα

δεν φόρεσα.

Το δάκρυ είναι εχθρός,

ανάλγητος κριτής

και τιμωρός.

Και μην σε ξεγελά

η θλίψη στα μάτια μου

οχυρώνω την όραση

απ’ του κόσμου την "όαση".

Τη στιγμή που συναντώ το δάκρυ

τη στιγμή που εκείνο θα αποδράσει

απ’ τα κλεισμένα μου μάτια

θα δεις πως ο χρόνος σταματά

καθώς τα δυο μου χέρια

μαζεύουν σπασμένα κομμάτια.

Τα σπασμένα θα δεις δευτερόλεπτα

πως θα τα κρατούν καθώς

θα απελαύνω την ψυχή μου.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

11 σχόλια

11 Σχόλια

  1. Δημήτρης Π. Μποσκαίνος

    Τα σπασμένα θα δεις δευτερόλεπτα

    πως θα τα κρατούν καθώς

    θα απελαύνω την ψυχή μου.

    ΥΠΕΡΟΧΟ

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ πάρα πολύ Δημήτρη!Καλημέρα!

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Και μην σε ξεγελά

    η θλίψη στα μάτια μου

    οχυρώνω την όραση

    απ’ του κόσμου την “όαση”. ένας στίχος .. ένα ολόκληρο βιβλίο

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!

      Απάντηση
  3. drmakspy

    …στιγμές ψυχής… γεμάτες συναίσθημα που ατόφιο κύλησε μαζί με ένα δάκρυ….

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πράγματι Σπύρο!!!Σε ευχαριστώ πολύ!!Την καλημέρα μου!

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Συνεχίζεις να συγκινείς με τις αλήθειες σου Άννα μου. Πολύ ιδιαίτερη και εύστοχη η εικόνα της απέλασης της ψυχής…
    Την καλημέρα μου…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σε ευχαριστώ πολύ Μάχη μου τι άλλο να πω; Καλημέρα!!

      Απάντηση
  5. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα μου εξαιρετικό!!

    Δάκρυα πόνου, απόγνωσης, φρίκης!!
    Ξέσπασμα ψυχής.
    Στο τέλος έρχεται το άδιασμα, έρχεται η λύτρωση!!!

    Απάντηση
  6. Αννα Ρουμελιωτη

    Ναι Ελενη μου αδειασμα σε λιγα δευτερολεπτα.Σε ευχαριστω πολυ!!

    Απάντηση
  7. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Πολλών ειδών τα δάκρυα …

    Δάκρυα που προέρχονται από την καταπάτηση τού εγωισμού μας από τούς άλλους, αλλά και δάκρυα που προέρχονται από τον στοχασμό και τη σπουδή πάνω στον κακό εαυτό μας.

    Τα πρώτα είναι σαν να μη χύνονται καν …

    Τα δεύτερα σε εξακοντίζουν στον Παράδεισο …

    Πάρα μα πάρα πολύ μού άρεσε η εικόνα με την οχύρωση τής όρασης ‘Αννα !

    Τη βρίσκω ευρηματική συνεπώς πολύ πρωτότυπη!

    Καλό βράδυ!
    Καλή δημιουργική συνέχεια !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου