Αποκοιμήθηκε η ανατολή

22.09.2020

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες 

με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο

δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες

στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο…  

 

Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση 

σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να σταλάζει

του κόσμου τη στέγη το βιολί για πάντα πριν ραγίσει

μ’ αγάπη μέτρα και θα δεις, πως η ζωή αλλάζει.

 

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου