Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Ξεχασμένος κόσμος
τα μάτια ενός παιδιού.
Αθωότητα βγαλμένη
στη χαρά του παιχνιδιού.
Να μου γελούν ανέμελα
στις παιδικές χαρές:
“Αγνότητα που χάθηκες στο χθες!”
Αντάλλαγμα επιβίωσης
με ανάλγητες μορφές.
Εξουθενωμένες, άτονες,
όλο πιο σκυθρωπές.
Που απώλεσαν με τον χρόνο
τις παιδικές ψυχές…
_
γράφει ο Γιάννης Κανδύλης
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...
Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν, κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν, κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...
Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...
Θα ήθελα να σε κάνω να χαμογελάσεις μονομιάς.Έχω κάνει κόσμημα τα δάκρυα μου μέσα σε λουλούδια.Θα ήθελα να πω τις θεωρίες μου για τα παράλληλα σύμπαντα και τις ασύμπτωτες.Υποψιάζομαι πως κάποτε ήταν το ίδιο πράγμα.Θα ήθελα να σου μιλήσω για τη λέξη «ηλιαχτίδα».Είναι...
Και έτσι, όπως τόσο όμορφα έγραψε η πένα σας, χάσαμε ανεπιστρεπτί την παιδικότητά μας!!! Καλή σας μέρα!
“Αγνότητα που χάθηκες στο χθες!”
Αχ Γιάννη πόσο δίκιο έχεις!
Πόσο το σκέφτομαι καθημερινά αυτό και πόσο με πληγώνει!
Εχουμε χάσει την παιδικότητά μας, την καθαρότητά μας.
Μπράβο Γιάννη!! Πολύ μου άρεσε η περιγραφή μας!!!
Ευχαριστούμε!!!