Από την πρώτη μας βόλτα…

8.05.2020

Βολισσός, Χίος 

16:54

Ψάχνω κάτι να γράψω, να βγάλω έξω την ψυχή μου, τα συναισθήματα όλα και τις σκέψεις… Τι είναι αυτό που τώρα κινεί τα πόδια και το σώμα μου; Και το μυαλό μου ακόμη… και το ρυθμό και την ένταση των σφυγμών μου. Τα χέρια και η μυρωδιά ενός ανθρώπου, ο τρόπος που σε αγγίζει, σε σφίγγει πάνω του, τα βάσανα και τα μεράκια του. «Είμαι περήφανος για ‘σένα». Λόγια ενός πατέρα που ειπώθηκαν άραγε ποτέ; Αγγίζουν την ψυχή με γλύκα… Να τον κρατήσω αγκαλιά και να καώ. Αυτό λαχταρώ τώρα.

18:52 

Πολλή ζέστη στην ατμόσφαιρα, στα πρόσωπα και στα σώματα. Έρωτας, ρίγος, αμφιβολία κι ένταση μαζί… Ποιος θέλει να είναι εδώ και να καίγεται από καθαρό, αγνό έρωτα; Ποιος λυτρώνεται και παλεύει να δώσει λίγη «ανάπαυση» σε μυαλό και κορμί; Ν’ αφήσει το δέρμα ν ανθίσει και να μυρίσει ευωδιές του έρωτα, ανοιξιάτικες, απ’ αυτές που όλα τα ζωντανά αναστατώνουν και τα κάνουν να ξεχνούν μέχρι και το φαΐ τους…

Είναι διπλα και μου μιλάει…το μυαλό μου ανάστατο και η προσοχή μου διασπασμένη.

Αύριο 16:00

«Τα κορμιά… όλα ερωτικά είναι… πρέπει να μάθουμε ο ένας τον άλλον». Το δικό μου κορμί είναι “άρρωστο”;

Γιατί έχει τέτοια δίψα για έρωτα, για ατέλειωτο οργασμό; Όχι μοναχικό… συντροφικό, με έρωτα. Πού είναι τα βιβλία που θα διαβάζαμε; Οι σκέψεις; Οι κουβέντες; Όσα λένε στο μυαλό μου ότι τον έχω ερωτευθεί;

Ανακουφίζεται; Βρίσκει αυτό που ζητά; Κι εγώ; Τί βρίσκω; Και κυρίως τί ζητώ;

«Προστάτευσε τον εαυτό σου»! Μήνες ηχεί όλο αυτή η φράση στ’ αυτιά μου. Απ’ τη μητέρα, τον πατέρα, την αδελφή, τους ψυχολόγους, όσους με νοιάζονται. Και από εμένα την ίδια; Με νοιάζομαι εγώ; Ή είμαι όπως λέει η ψυχολόγος «μισό» παιδάκι θυμωμένο, που λέει στον εαυτό του: «Διστάζεις να πάρεις αυτή την ικανοποίηση; Τώρα θα σου δείξω εγώ ότι μπορούμε». Κι ο εαυτός μένει πετάμενος στα ‘σώψυχα του καθενός έρωτα και μη, να ζητάει την ταυτότητα και την πορεία του. Μέχρι να ‘ρθει ο επόμενος και να τον βυθίσει στα δικά του ‘σώψυχα.

Γιατί «μόνο τα προβλήματα και οι πληγές, μας δένουν» λέει καιρό τώρα η ψυχολόγος.

19:23

Ο δρόμος της επιστροφής είναι θέμα χρόνου να ξεκινήσει.

Το στομάχι γεμάτο φαΐ και αλκοόλ.Το κορμί έρμαιο, γεμάτο πάθος, ψυχή και μυαλό σκλαβωμένα κι εκείνος δίπλα βρυχάται, αφού «τίποτα δεν αποτελεί πρόβλημα, τίποτα δεν είναι άξιο να μας κάνει στεκόμαστε σ’ αυτό». 

Την άλλη εβδομάδα θέλει να έρθουμε ξανά εδώ.

_

γράφει η Μάγια Ελευθερίου

Ακολουθήστε μας

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου