Αριστοτέλης

Δημοσίευση: 10.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Ποιος τάφος σε κλείνει, αχώρητη σκέψη,

που φτάνει την πλάση σαν μάννα να θρέψει

με νάμα της γης των αρχαίων Σταγείρων.

Η φύση αναβλύζει σπονδές ρόδων, μύρων,

εσέ, στοχαστή των ανθρώπων να στέψει .

Το Λύκειο φως σου ομορφαίνει το δείλι

κι εμείς μαθητές σου, του πνεύματος φίλοι,

μαζί περπατάμε του κόσμου τις στράτες.

Η Αλήθεια γυρίζει στην πλάνη τις πλάτες,

ζυγώνει ν’ ανάψει του νου μας φιτίλι.

Σοφής εντελέχειας σκοπό πραγματώνεις,

την ύλη των όντων ουράνια υψώνεις.

Στη μέση Αρετή, κοινωνεί τους πολίτες,

θεοί και θηρία, του χθες ερημίτες,

παιδιά πολιτείας ουδέποτε μόνης.

Του Αλέξανδρου δάσκαλε, δώσε μας ήθος,

στη μάζα αφέθηκε τ’ άμορφο πλήθος,

ποιόν και ποσόν χωρίς όρια τελειώνουν.

Νικήσαμε, λέμε. Οι εχθροί μας σιμώνουν.

Κι η πράξη ζωής μας, μιας χίμαιρας μύθος.

Του δράματος ύβρη μετάνοια ζητάει,

ικέτιδα χώρα, ψυχή που λυγάει.

Της νέμεσης μοίρα, λαέ των Ελλήνων,

προσμένεις της κάθαρσης ήχους σειρήνων.

Η ελπίδα, το μέλλον. Κι ο χρόνος κυλάει…

Η νύχτα ατέλειωτη, ακόμη να φέξει,

φεγγάρι με ήλιο κρυφτούλι να παίξει.

Γεννήθηκες τέλειος, πνοή Μακεδόνων,

απόκριση να βρουν γιατί των αιώνων.

Τα πάντα, τα είπες. Με μία σου Λέξη!

_

γράφει ο Παναγιώτης Κουμπούρας

Έπαινος Ε.Λ.Β.Ε. 2016

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News https://youtu.be/Ls_AhdE_48oΚαθημερινή https://youtu.be/e4WcN0I4SeE?si=FMFk6LVSJyUZKDMJ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου