Select Page

Αρχαίες ψυχές, απόσπασμα όγδοο

Αρχαίες ψυχές, απόσπασμα όγδοο

O ουρανός άνοιγε στα δυο. Tα σύννεφα σχίζονταν καθώς η μύτη του αεροπλάνου, πυξίδα, μας έδειχνε τα περάσματα που έπρεπε να διασχίσουμε. Η ρυθμική αναπνοή των τουρμπινών του αεροπλάνου, μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε, πως σαν σταμάταγε την αναπνοή του, η ζωή μας στον παλμογράφο, θα έδειχνε το απόλυτο κενό. Κάθε μέρα της ζωής μας, πρέπει να εκτιμάται, να ζείτε με πάθος για ζωή, γιατί κανείς δεν ξέρει πότε θα είναι η τελευταία του μέρα.

Μέτραγα τις ρυθμικές του ανάσες και ξύπναγα από το ονειροπόλημα. Πάντα πέταγα στα σύννεφα, τώρα κυριολεκτικά. Μου άρεσε ο κοσμοπολίτικος αέρας των ταξιδιών, οι εμπειρίες που έκλεινες, κάθε φορά στην βαλίτσα του ταξιδιού σου. Άλλωστε το ταξίδι μετράει και αυτό στην ζωή και ας μην φτάνεις αποκλειστικά στον προορισμό.

To αεροπλάνο έσφυζε πολύβουο μελίσσι. Αεροσυνοδοί, πηγαινοέρχονταν παλαντζάροντας με δεξιοτεχνία τους δίσκους, άλλοτε σέρνοντας το καροτσάκι με τους καφέδες, χυμούς και φαγητά.

Η οθόνη, την ώρα εκείνη έπαιζε μια κωμωδία, η φασαρία όμως, ήταν τόσο μεγάλη που δεν απολάμβανες το σκέρτσο των ηθοποιών, αλλά γελούσες μηχανικά να μην ξεφύγεις από το γέλιο που έπρεπε να κάνεις τις συγκεκριμένες κωμικές στιγμές. Η εφημερίδα του διπλανού με αποσυντόνιζε από τις σκέψεις μου κάθε φορά που άλλαζε σελίδα. Εκεί μέσα γράφονταν τα πάντα. Οι παχιοί τίτλοι κάθε φορά σ’ ενημέρωναν για τα τελευταία γεγονότα, ποτέ όμως δεν έγραφαν πώς, να χειριστείς και πορευτείς στην δική σου ζωή. Αυτό αποτελούσε προσωπικό σου κάθε φορά προνόμιο. Εξάλλου είναι τόσο απρόβλεπτη και τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της, σου τις φυλάει εμφανίζοντας τις ξαφνικά και σε ανυποψίαστο χρόνο. Δική σου η ζωή, δικές σου και οι επιλογές. Ακόμη και ένα λεπτό μετά, παίζει ρόλο για το πώς θα εξελιχθεί.

 

Έπειτα οι ψυχές είναι ελεύθερες.

Μεταμορφώνονται, όπως οι πεταλούδες.

Αναπνέουν γνώση, φιλοσοφία, θρησκεία.

Είναι αιώνιες.

Δεν εγκλωβίζονται στον χώρο και στον χρόνο.

Δεν φυλακίζονται.

Η ψυχή μπορεί ταυτόχρονα να γευτεί και να βιώσει περισσότερες εμπειρίες, αλλά απαιτεί ένα επίπεδο εξέλιξης, στο οποίο όλες οι ψυχές ίσως δεν έχουν φτάσει. Είναι σε θέση να ζήσει πολλές εμπειρίες ταυτόχρονα, δεν σχετίζεται όμως με το παρόν.

Όταν κοιτάζεις μες στα μάτια, η ψυχή σου αντανακλάται μέσα στην άλλη ψυχή και μεταξύ σας αναπτύσσεται ένα άλλο επίπεδο συνειδητότητας.

 

Σ΄ έναν κόσμο τρισδιάστατο μέσα στο Σύμπαν η πραγματικότητα το να ζήσεις στιγμές, εξαρτάται κάθε φορά, από την ενέργεια του δέκτη. Αυτή η ενέργεια, είναι φως, αγάπη, γνώση. Όταν κάποιο μέρος της είναι σε εξέλιξη, δεν μπορεί να υπάρξει ακόμη επικοινωνία ουσιαστική μεταξύ μιας ψυχής και μιας άλλης. Εάν δεν έρθετε στο ίδιο μήκος κύματος, είναι σαν να κτυπάς μια πόρτα, αλλά μένει πάντα κλειστή. Τα μάτια σου είναι ανοιχτά, αλλά δεν ακούς με την καρδιάς σου.

Όταν δεν υπάρχει διάλογος, δεν υπάρχει και αντίλογος.

Πόσο θα περιμένεις;

Προσγειώνεσαι χωρίς να σου δοθεί η ευκαιρία να ξεδιπλωθείς, μένεις πάντοτε τυλιγμένος.

Το να αισθάνεσαι ευγνωμοσύνη και να μην το λες είναι σαν να τυλίγεις ένα δώρο και να μην το δίνεις. William Arthur Ward. 

 

Kαι δεύτερη προσγείωση, τα φώτα της πόλης φαίνονταν από μακριά. Τα μεγάλα φτερά του πουλιού άρχισαν να δίνουν όλο τους το βάρος στις ρόδες, που άρχισαν να τσουλάνε στον μεγάλο αεροδιάδρομο. Κατεβαίναμε, πέρναγα μέσα από την μεγάλη φυσούνα που θα μ΄ έβγαζε στις κυλιόμενες για την παραλαβή των αποσκευών. Ένα τεράστιο διαφημιστικό σ΄ έναν από τους τοίχους του αεροδρομίου τράβηξε την προσοχή μου. Το νέο άρωμα Michael Angelo τυλιγμένο σε φτερά. Μπλε γράμματα έγραφαν «Ελευθέρωσε τον άγγελό σου».

Πατούσα το πόδι μου, ελεύθερη, σε ελληνικό αέρα. Έφτασα στον προορισμό μου.

 

 

Ξεκλείδωσα την πόρτα του σπιτιού. Από τις μισάνοιχτες γρίλιες το λιγοστό φως τρύπωνε από τις σχισμές. Μια δεσμίδα φωτός, φώτιζε με το λιγοστό φως, το ακόμη σιωπηλό διαμέρισμα. Ένα παλιό διατηρητέο νεοκλασικό. Μια φιδίσια σκάλα οδηγούσε στον επάνω όροφο σ ΄ένα φιλόξενο σαλόνι. Το λεπτό άρωμα από κερί βανίλιας ξεδιπλωνόταν στον χώρο. Έπεσα κυριολεκτικά μέσα στην άνετη μπερζέρα μ΄ αυτιά, ήμουν ακόμη αρκετά κουρασμένη από το πολύωρο υπερατλαντικό ταξίδι.

Η ματιά μου έπεσε στο κάδρο πάνω από τον καναπέ απέναντί μου. Μια μεταξοτυπία του Γ. Σταθόπουλου. Απεικόνιζε ένα ζευγάρι ρωμαϊκής ή αρχαιοελληνικής εποχής. Με φόντο το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας. Μύτες σχεδιασμένες σύμφωνα με τα κλασσικά πρότυπα. Μάτια γλυκά, αμυγδαλωτά. Κυματιστά μαλλιά, που έπαιζαν με το ελαφρύ χάιδεμα από το αεράκι. Είχε σαλπάρει για το ταξίδι του.

Η γυναίκα με σκουλαρίκι βυζαντινό, βαρύ που κρεμόταν σχεδόν μέχρι τον αλαβάστρινο λαιμό της. Κρατούσε με το ένα χέρι στολισμένο από ένα χρυσό, βαρύ βραχιόλι τον βαθυκόκκινο πλουμιστό χιτώνα της, σαν να είχε νοτίσει από βαρύ κρασί Βουργουνδίας. Κοινό χαρακτηριστικό του άντρα και της γυναίκας, πως και οι δυο κοιτούσαν προς την ίδια κατεύθυνση.

Ναι την ίδια κατεύθυνση. Τα μάτια μου έμειναν κολλημένα στον βαθύ ορίζοντά τους, που σκούραινε. Ένας ορίζοντας κοινός, που καιγόταν από την ίδια φλόγα και πάθος για ζωή.

Στον κόσμο μας τον απέραντο, πόσοι αλήθεια άνθρωποι δεν προσποιούνται επικοινωνία, σχέσεις, ύπαρξη. Δεν ζουν, απλά υπάρχουν στην προσωπική, αλλά και επαγγελματική τους ζωή.

Το παιχνίδι της προσποίησης. Ένα παιχνίδι τετριμμένο, κοινό. Στον κόσμο, πλέον φυσικό. Όλοι έμαθαν να παίζουν τους κανόνες αυτούς, απλά, εύκολα.

Πόσοι άνθρωποι αλήθεια δεν μιζεριάζουν, δεν κακολογούν, δεν εκδικούνται, δεν εξοντώνουν.

Όχι όμως, οι άνθρωποι Ψυχές.

Οι Ψυχές, αναμετριούνται στο κόσμο γυμνές, απέριττες.

Ο φόβος, τους είναι άγνωστος.

Δεν ανταγωνίζονται. Αλληλοσυμπληρώνονται. Φωτίζουν τους εαυτούς τους και τους άλλους.

Υπάρχουν. Ζουν.

Η ζωή τους σημαίνει αγάπη, δοτικότητα.

Το αντίκρισμα τους, Παράδεισος.

Δεν χορεύουν πλάτη με πλάτη σ΄ έναν λαβύρινθο που οδηγεί στην Κόλαση της απουσίας.

Χορεύουν κυκλικά, όπου ο Χρόνος είναι άχρονος στο παρελθόν, παρόν και μέλλον.

Όταν η ψυχή ξεγυμνωθεί, το σώμα δεν έχει ανάγκη από ενδύματα. Στέκεται γυμνό, απέναντι στην ψυχή.

-Δεν φοβάμαι να τσαλακωθώ, να πετάξω την πανοπλία μου. Να σταθώ καταπρόσωπο.

-Ξέρεις κάτι; Κάθε μέρα μαθαίνω, εξελίσσομαι. Κάνω πολλά λάθη και έχω αρκετές ατέλειες και ξέρεις γιατί; Είμαι μόνο ένας ταπεινός άνθρωπος. Αλλά είμαι εγώ, ο Εαυτός μου.

-Έμαθα να ρισκάρω, να αγαπώ και να μαθαίνω. Ένα βιβλίο του Leo Buscalia, να δεις το έγραφε, δεν θυμάμαι ακριβώς σελίδα.

Από την μονοπώληση μου, με έβγαλε ο χτύπος του κουδουνιού.

-Γύρισες και εσύ από το ταξίδι των Ψυχών μας;

Καθώς διέσχισα τον μακρύ διάδρομο, για ν’ ανοίξω, το βλέμμα μου έπεσε σε μια φωτογραφία του 1900.Μια γυναίκα σε κάδρο, ντυμένη με μαύρα ρούχα εποχής από βαρύ ταφτά, κοίταζε με ύφος μελαγχολικό. Από κάτω γραμμένο ένα ποίημα.

Σ΄ αυτή την φωτογραφία, η ψυχή πολύ φωτογραφήθηκε και κάηκε, αρνητικό που ήπιε πολύ φως να ξεδιψάσει. Το κάρμα των ψυχών, νότισε τόσο από το πορτραίτο της καρδιάς, που θα εγκαινιαστεί αποκαλυπτόμενο στο Άρμα του νέου Χρόνου. Με το πινέλο Νο 14 βάψε ότι ξέβαψες.

 

Ένα ξεχασμένο βιβλίο ποίησης, ελαφρώς σκονισμένο που είχα ξεχάσει εδώ και καιρό αδιάβαστο.

-Είσαι ο φωτογράφος της ψυχής μου, ζωγράφος του είναι μου.

Όταν ο Έρωτας συναντήσει την Ψυχή, τότε ναι, οι ψυχές συναντιούνται πραγματικά.

Άνοιξα την πόρτα και μ΄ ένα πλατύ χαμόγελο, καλωσόρισα το κεφάλαιο στην ζωή μου. Εσένα.

 

Kατέδωσε τη στιγμή.
Θα καταδώσω τον χρόνο.
Μαζί χορέψανε.
Κουρνιάσανε στις όχθες της αγκαλιάς.
Βημάτισαν σε χέρια που κρατάνε.

 

_

γράφει η Ανδρονίκη Ατζέμογλου

H Ανδρονίκη Ατζέμογλου γεννήθηκε στο Μόναχο Γερμανίας το 1967. Παιδί της ελληνικής ομογένειας από την Μακεδονία, έζησε 18 χρόνια στην Γερμανία. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι πτυχιούχος του Grosses Sprachdiplom Goethe ενώ επιμορφώθηκε στην Ειδική Αγωγή ατόμων χαρισματικών, με ειδικές ανάγκες, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στην Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής της
Παιδιατρικής Κλινικής.

Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λόγου και Τέχνης και Unesco Πειραιώς και Νήσων.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!