Ας κουβεντιάσουμε απόψε.

Αν θέλεις μπορώ να σου μιλήσω για το φεγγάρι. Μπορώ αν θες να σου κρατάω και το χέρι. Μπορώ αν θες να σου δείξω έναν αστερισμό και να σου ονομάσω όλα του τα αστέρια ένα ένα. Κι ύστερα να σου πλέξω ιστορίες και ιστορίες νυχτερινές. Καυγάδες αστεριών εκεί στις γειτονιές του ουρανού και χάχανα. Να σου πω για τους έρωτες που σκόρπισαν στα νεφελώματα.

Αν θέλεις μπορεί και να μας πάρει το πρωί πάνω στα κεραμίδια της σκεπής. Εμείς και οι γάτες της γειτονιάς να νιαουρίζουμε μέχρι το ξημέρωμα. Θα σου τυλίξω την πλάτη με την κόκκινη κουβέρτα που αγαπάς και θα βαστώ αν θες ένα θερμός με ζεστή σοκολάτα και λίγο κονιάκ όπως σου αρέσει.

Ας κουβεντιάσουμε απόψε κι αν μου κουραστείς ακούμπα σε τούτον τον ώμο. Χρόνια και χρόνια για σένα πλάστηκε. Για σένα καμπύλωσε. Για σένα υποσχέθηκε αιωνιότητα.

Κι αν πάλι δε θες να κουβεντιάσεις, κάτσε δίπλα μου αμίλητη. Ψυχρή. Μαρμάρινη. Και χάρισε στη σκέψη σου μια μελλοντική ημέρα διαφορετική. Εκείνη που θα με έχεις επιτέλους συγχωρέσει. Εκείνη που θα με έχεις χωρέσει και πάλι σε μια τέτοια βραδιά που σε εκλιπαρώ να μου δανείσεις. Πίστωση χρόνου. Πίστωση αγάπης.

Αν θέλεις μπορεί ο χρόνος να συνεχίσει. Το ρολόι μπορεί να συνεχίσει να γυρνά. Αν το θελήσεις. Μπορεί και πάλι να ξημερώσει ετούτη η νύχτα.

Ας κουβεντιάσουμε απόψε... 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!