Αστέρια

6.08.2016

stars_night

Αστέρια φωτεινά. Αστέρια μικρά.
Αστέρια μεγάλα.
Καθηλωμένα.
Κάποιοι λένε ότι αντικαθιστούν τους ανθρώπους που έφυγαν.
Άλλοι λένε ότι είναι αγάπες που έπαψαν να υπάρχουν.
Ο καθένας με τη δική του ερμηνεία.
Με τη δική του ματιά.
Θα μπορούσαν να είναι τόσα πολλά.
Για μένα είναι η ζωή.
Με αρχή και τέλος.
Το τέλος γρήγορο.
Σχεδόν αόρατο.
Αν δεν το παρατηρήσεις, δεν μπορείς να το δεις.
Αν το χάσεις, δεν μπορείς να το ξαναζήσεις.
Απλά συμβαίνει.
Μια φορά και δεν επαναλαμβάνεται.
Όπως η ζωή.
Μοναδική.
Λαμπερή.
Αυτόνομη.
Εκατομμύρια αστέρια που δίνουν φως στο απόλυτο σκοτάδι.
Στο χάος.
Ναι, θα μπορούσε να είναι και ο έρωτας τώρα που το ξανασκέφτομαι.
Ο έρωτας που φωτίζει τις σκοτεινές κι ανούσιες ζωές μας.
Ο έρωτας που έρχεται και φεύγει.
Με ημερομηνία λήξης που αρνούμαστε να δεχτούμε.
Απλά φεύγει και χάνεται.
Αφήνοντας κάθε φορά ένα κενό στον κόσμο μας.
Όπως τα αστέρια που χάνονται και αφήνουν τον ουρανό στη μοναξιά του.
Με ένα αναντικατάστατο κενό.
Μοναδικά καλοκαιρινά βράδια.
Έντονα και ήσυχα.
Αγαπώ τα καλοκαιρινά βράδια.
Μα ακόμα περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους με τους οποίους τα περνάω.
Αυτοί είναι τα δικά μου αστέρια.

-

γράφει η Γεωργία Μπερμπέρογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Τα αστέρια σας είναι τόσο φωτεινά!!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλη

    Καλοκαιρινά βράδια που τα περνάμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Δεν υπάρχει καλύτερο. Μοναδικά αστέρια. Πολύ καλό.

    Απάντηση
  3. Αννα Καντα

    πανέμορφα λογια που φωτισαν τη ψυχη μας όπως τα αστερια στον ουρανο…

    Απάντηση
  4. tsigros grigoris

    Αγαπώ τα καλοκαιρινά βράδια.
    Μα ακόμα περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους με τους οποίους τα περνάω.
    Αυτοί είναι τα δικά μου αστέρια.όμορφο ποίημα και δείχνει κάποια πράγματα που δίνουν νόημα στο ταξίδι μας

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου