Αστέρια

6.08.2016

stars_night

Αστέρια φωτεινά. Αστέρια μικρά.
Αστέρια μεγάλα.
Καθηλωμένα.
Κάποιοι λένε ότι αντικαθιστούν τους ανθρώπους που έφυγαν.
Άλλοι λένε ότι είναι αγάπες που έπαψαν να υπάρχουν.
Ο καθένας με τη δική του ερμηνεία.
Με τη δική του ματιά.
Θα μπορούσαν να είναι τόσα πολλά.
Για μένα είναι η ζωή.
Με αρχή και τέλος.
Το τέλος γρήγορο.
Σχεδόν αόρατο.
Αν δεν το παρατηρήσεις, δεν μπορείς να το δεις.
Αν το χάσεις, δεν μπορείς να το ξαναζήσεις.
Απλά συμβαίνει.
Μια φορά και δεν επαναλαμβάνεται.
Όπως η ζωή.
Μοναδική.
Λαμπερή.
Αυτόνομη.
Εκατομμύρια αστέρια που δίνουν φως στο απόλυτο σκοτάδι.
Στο χάος.
Ναι, θα μπορούσε να είναι και ο έρωτας τώρα που το ξανασκέφτομαι.
Ο έρωτας που φωτίζει τις σκοτεινές κι ανούσιες ζωές μας.
Ο έρωτας που έρχεται και φεύγει.
Με ημερομηνία λήξης που αρνούμαστε να δεχτούμε.
Απλά φεύγει και χάνεται.
Αφήνοντας κάθε φορά ένα κενό στον κόσμο μας.
Όπως τα αστέρια που χάνονται και αφήνουν τον ουρανό στη μοναξιά του.
Με ένα αναντικατάστατο κενό.
Μοναδικά καλοκαιρινά βράδια.
Έντονα και ήσυχα.
Αγαπώ τα καλοκαιρινά βράδια.
Μα ακόμα περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους με τους οποίους τα περνάω.
Αυτοί είναι τα δικά μου αστέρια.

-

γράφει η Γεωργία Μπερμπέρογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Τα αστέρια σας είναι τόσο φωτεινά!!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλη

    Καλοκαιρινά βράδια που τα περνάμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Δεν υπάρχει καλύτερο. Μοναδικά αστέρια. Πολύ καλό.

    Απάντηση
  3. Αννα Καντα

    πανέμορφα λογια που φωτισαν τη ψυχη μας όπως τα αστερια στον ουρανο…

    Απάντηση
  4. tsigros grigoris

    Αγαπώ τα καλοκαιρινά βράδια.
    Μα ακόμα περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους με τους οποίους τα περνάω.
    Αυτοί είναι τα δικά μου αστέρια.όμορφο ποίημα και δείχνει κάποια πράγματα που δίνουν νόημα στο ταξίδι μας

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου