Αστέρια

6.08.2016

stars_night

Αστέρια φωτεινά. Αστέρια μικρά.
Αστέρια μεγάλα.
Καθηλωμένα.
Κάποιοι λένε ότι αντικαθιστούν τους ανθρώπους που έφυγαν.
Άλλοι λένε ότι είναι αγάπες που έπαψαν να υπάρχουν.
Ο καθένας με τη δική του ερμηνεία.
Με τη δική του ματιά.
Θα μπορούσαν να είναι τόσα πολλά.
Για μένα είναι η ζωή.
Με αρχή και τέλος.
Το τέλος γρήγορο.
Σχεδόν αόρατο.
Αν δεν το παρατηρήσεις, δεν μπορείς να το δεις.
Αν το χάσεις, δεν μπορείς να το ξαναζήσεις.
Απλά συμβαίνει.
Μια φορά και δεν επαναλαμβάνεται.
Όπως η ζωή.
Μοναδική.
Λαμπερή.
Αυτόνομη.
Εκατομμύρια αστέρια που δίνουν φως στο απόλυτο σκοτάδι.
Στο χάος.
Ναι, θα μπορούσε να είναι και ο έρωτας τώρα που το ξανασκέφτομαι.
Ο έρωτας που φωτίζει τις σκοτεινές κι ανούσιες ζωές μας.
Ο έρωτας που έρχεται και φεύγει.
Με ημερομηνία λήξης που αρνούμαστε να δεχτούμε.
Απλά φεύγει και χάνεται.
Αφήνοντας κάθε φορά ένα κενό στον κόσμο μας.
Όπως τα αστέρια που χάνονται και αφήνουν τον ουρανό στη μοναξιά του.
Με ένα αναντικατάστατο κενό.
Μοναδικά καλοκαιρινά βράδια.
Έντονα και ήσυχα.
Αγαπώ τα καλοκαιρινά βράδια.
Μα ακόμα περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους με τους οποίους τα περνάω.
Αυτοί είναι τα δικά μου αστέρια.

-

γράφει η Γεωργία Μπερμπέρογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Τα αστέρια σας είναι τόσο φωτεινά!!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλη

    Καλοκαιρινά βράδια που τα περνάμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Δεν υπάρχει καλύτερο. Μοναδικά αστέρια. Πολύ καλό.

    Απάντηση
  3. Αννα Καντα

    πανέμορφα λογια που φωτισαν τη ψυχη μας όπως τα αστερια στον ουρανο…

    Απάντηση
  4. tsigros grigoris

    Αγαπώ τα καλοκαιρινά βράδια.
    Μα ακόμα περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους με τους οποίους τα περνάω.
    Αυτοί είναι τα δικά μου αστέρια.όμορφο ποίημα και δείχνει κάποια πράγματα που δίνουν νόημα στο ταξίδι μας

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου