Αυτή η φωνή

30.11.2015

 

Άκουγα την ίδια φωνή.
Κάθε μέρα.
Να μου δείχνει
έναν μικρό παράδεισο.
Να με μαθαίνει να ξεκλέβω
τα χρώματά του.
Για να φτιάξω
το δικό μου περιβόλι.

Άκουγα την ίδια φωνή.
Κάθε νύχτα.
Να μου παγώνει τη γλώσσα.
Να μη με γνωρίζουν τα μάτια μου.
Να αλυχτά το παιδάκι
στον κήπο της ψυχής μου.

Άκουγα την ίδια φωνή.
Πίσω απ' το χαμόγελο.
Την ώρα του αποχωρισμού.
Να πιάνομαι απ' τον ήλιο
σφίγγοντας τα δόντια.
Να μου κρατά η Γη το χέρι
στο πρώτο της περπάτημα.

Άκου! αυτή τη φωνή.
Είναι η ίδια.
Μέσα στο δάκρυ σου τρύπωσε.
Πίσω από ένα πρόσωπο άυλο.

Δεν έχω κάτι να φοβηθώ απ' τη χαρά.
Αφού δεν λυπάμαι.
Δε ρώτησα όμως πώς αναπνέω...

Σηκώνω μόνο
τη φλογέρα μου ψηλά.
Να δημιουργήσω
πεντάγραμμο στον ουρανό.
Τα πουλιά ως νότες
να ξαποσταίνουν.
Δημιουργώντας
την πιο αέρινη μελωδία.
Αέναο κελάηδισμα της Γης.
Πάντα να αντηχεί
σ' όλη την πλάση.

Φαντάσου..

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. George Kassimatis-Drimoniatis

    “Δεν έχω κάτι να φοβηθώ απ’ τη χαρά.”. Ιδίως όταν προέρχεται από τέτοιες αιτίες, σαν την αιτία της γραφής σου δηλαδή, που τόσο χαίρομαι να την διαβάζω. Εξαιρετικό, Κόρη της Ποίησης!! Μπράβο!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Σ’ ευχαριστώ Γιώργη μου για την θερμή σου αγκαλιά!!!
    Χαίρομαι που σου άρεσε!!!

    Καλή σου ημέρα!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Φαντάσου η γη να μας κράταγε το χέρι και εμείς τη γη στο χέρι μας… μητερα και παιδί… Μπράβο Ελένη μου το λάτρεψα!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου το φυσιολογικό είναι αυτό. Η Γη να μας κρατάει το χέρι. Ίσως κάποτε… Ποιος ξέρει!!!

      Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!

      Απάντηση
  4. κολόβης δημήτρης

    όπως πάντα καταπληκτική … την φωνή της πένας σου…ακούγετε παντού..στις ψυχές όπου και να είναι..μπράβο σου Ελένη..

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Δημήτρη μου πάντα με τον καλό σου λόγο!!!
      Με συγκινούν τα λόγια σου!!!

      Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ!!!!

      Απάντηση
  5. drmakspy

    Πάντα να δημιουργείς πεντάγραμμα στους ουρανούς σου, πολλά να είναι τα πουλιά που νότες ξαποσταίνουν… Έτσι θα έχει ο κόσμος λίγη χαρά από τις μελωδίες σου…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Αχ! βρε Σπύρο μου με έκανες να βουρκώσω!!!
      Μια μεγάλη ανθοδέσμη ευχαριστώ και άλλη μια με χαμόγελα!!! Είναι το μόνο που μπορώ να σου χαρίσω!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου