Αφορισμοί

13.12.2018

Κάποτε γιορτάζονταν οι θεοί, 
σήμερα γιορτάζονται οι άνθρωποι. 
Κάποτε οι κληρούχοι γεννούσαν 
έναν Επίκουρο, 
σήμερα οι λογάδες κλωνοποιούν 
τον εαυτό τους. 
Κάποτε το όλον σμίλευε την ομορφιά 
σήμερα το όλον είναι η ολότητα, 
(δίχως τη σμίλη). 
Κάποτε ξεπερνούσαν το μέτρο, 
σήμερα λένε : «παν μέτρον άριστον». 
Κάποτε οι λιθοξόοι έδιναν 
ζωή στην πέτρα,
σήμερα πετροβολούνε τον νυμφώνα. 
Κάποτε η τραγωδία  ήταν η υπέρβαση, 
σήμερα η υπέρβαση είναι τραγωδία. 
Κάποτε εν αρχή, ήταν η σκέψη, 
σήμερα εν αρχή, είναι η δράση. 
Κάποτε οι άνθρωποι πέθαιναν, 
σήμερα εξευτελίζουν τον θάνατο.

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου