Αχνή θέα των λόφων, του Καζούο Ισιγκούρο

γράφει ο Άγγελος Κουτσούκης

Ο Καζούο Ισιγκούρο είναι ο νικητής του βραβείου Νόμπελ λογοτεχνίας του 2017 και το βιβλίο «Αχνή θέα των λόφων» είναι το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε.

Συνολικά έχει γράψει επτά μυθιστορήματα τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 50 γλώσσες. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της εποχή μας.

Τα μυθιστορήματα του «Τα απομεινάρια μιας μέρας» και «Μη μ’ αφήσεις ποτέ», μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο με μεγάλη επιτυχία. Έχει κερδίσει το βραβείο Booker το 1989 και κάθε του νέα δουλειά αποτελεί λογοτεχνικό γεγονός. Γεννήθηκε το 1954 στο Ναγκασάκι αλλά μεγάλωσε στη Μεγάλη Βρετανία.

Όπως ακριβώς και η ηρωίδα του πρώτου του μυθιστορήματος . Η «Αχνή θέα των λόφων» περιγράφει την ζωή της Ετσούκο, μιας μεσήλικης Γιαπωνέζας που ζει στην Αγγλία σε δύο επίπεδα. Στο παρελθόν και στο παρόν. Στο παρόν προσπαθεί να συμφιλιωθεί με την πρόσφατη αυτοκτονία της μεγάλης της κόρης, ενώ καταφεύγοντας στο παρελθόν ξαναζεί με ιδιαίτερη ένταση ένα ζεστό καλοκαίρι στο Ναγκασάκι, όπου εκείνη και οι φίλες της αγωνίζονται να συνεχίσουν τη ζωή τους μετά τον πόλεμο.

Και στις δύο περιπτώσεις, η ηρωίδα προσπαθεί να καταλάβει την ζωή. Βέβαια, άλλο πράγμα η ζωή μιας νεαρής κοπέλας και άλλο πράγμα η ζωή μιας μεσήλικης γυναίκας. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, υπάρχουν ερωτηματικά, που ο χρόνος δεν έχει λύσει.

Στο παρελθόν υπάρχει η Σατσίκο, μια φίλη της εκείνου του καλοκαιριού. Στο παρόν, υπάρχει η Νίκι, η δεύτερη κόρη της που έρχεται να ζήσει για λίγες μέρες μαζί της. Ούτε η μία, στο παρελθόν, ούτε η άλλη στο παρόν, μπόρεσαν να την βοηθήσουν να απαντήσει σε κάποια από τα ερωτήματα που έχει μέσα της.

Ο Ισιγκούρο καταθέτει στην «Αχνή θέα των λόφων» την ιαπωνική οπτική κάποιου που διατηρεί μνήμες από την Ιαπωνία, αμέσως μετά την καταστροφή της από τους Αμερικανούς στο τέλος του Β’ παγκόσμιου πολέμου. Στην ομιλία του αποδοχής του βραβείου Νόμπελ, αναφερόμενος στη διαδικασία συγγραφής του συγκεκριμένου βιβλίου, αναφέρει τα εξής: Είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι η Ιαπωνία «μου» ίσως να μην αντιστοιχούσε και πολύ σε κάποιο μέρος στο οποίο μπορούσα να πάω με το αεροπλάνο. Ότι ο τρόπος ζωής για τον οποίο μιλούσαν οι δικοί μου και τον οποίο θυμόμουν από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια είχε εξαφανιστεί σε μεγάλο βαθμό τις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70. Κι ότι, σε κάθε περίπτωση, η Ιαπωνία που υπήρχε στο μυαλό μου ήταν ανέκαθεν μια συναισθηματική κατασκευή, φτιαγμένη με τις αναμνήσεις, τη φαντασία και τις εικασίες ενός παιδιού. Και ίσως το πιο σημαντικό απ’ όλα, καταλάβαινα πως, χρόνο με το χρόνο, όσο μεγάλωνα, αυτή η δική μου Ιαπωνία γινόταν όλο και πιο αχνή». Δεν ξέρω αν ήταν αυτό το συναίσθημα, ότι η Ιαπωνία «μου» ήταν κάτι τόσο μοναδικό και τρομερά εύθραυστο ταυτόχρονα, κάτι που δεν μπορούσε να λάβει υπόσταση έξω από μένα, που με οδήγησε να δουλέψω σε εκείνο το μικρό δωματιάκι στο Νόρφοκ. Αυτό που έκανα ήταν να βάλω στο χαρτί τα ξεχωριστά χρώματα, τα ήθη, την εθιμοτυπία εκείνου του κόσμου. Την αξιοπρέπεια του, τις ατέλειές του. Όλα όσα είχα ποτέ σκεφτεί γι’ αυτόν τον τόπο, πριν ξεθωριάσουν για πάντα στο μυαλό μου. Ήταν η επιθυμία μου να ξαναχτίσω την Ιαπωνία μου και να την ασφαλίσω μέσα στην αφήγηση, ώστε μετά να μπορώ να δείξω ένα βιβλίο και να πω «Ναι, εδώ είναι η Ιαπωνία μου, εδώ μέσα».

Αυτός είναι ο τρόπος που σκέφτεται και η ηρωίδα του βιβλίου του. Μεσήλικας πια η ίδια, νιώθει την Ιαπωνία της νιότης της να ξεθωριάζει. Και προσπαθεί να την κρατήσει ζωντανή, για την ίδια.

«Η μνήμη, όπως διαπιστώνω, μπορεί να είναι κάτι το αναξιόπιστο. Ενίοτε
είναι έντονα χρωματισμένη από τις συνθήκες υπό τις οποίες κάποιος θυμάται και αναμφίβολα, το ίδιο ισχύει και για ορισμένες από τις αναμνήσεις που έχω συγκεντρώσει εδώ», σκέφτεται η μεσήλικη πια ηρωίδα του Ισιγκούρο.

Η «Αχνή θέα των λόφων» ξεθωριάζει μέσα της αλλά μπορεί ακόμα να θυμάται το συναίσθημα της μέσα στο ζεστό καλοκαίρι, σχεδόν μισό αιώνα πριν, αμέσως μετά την ρίψη της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι. «Είναι τόσο ωραία εδώ που ήρθαμε. Σήμερα αποφάσισα πως θα είμαι αισιόδοξη. Είμαι αποφασισμένη να έχω ένα ευτυχισμένο μέλλον. Η κυρία Φουτζιβάρα πάντοτε μου λέει πόσο σημαντικό είναι να κοιτάζουμε μπροστά. Και έχει δίκιο. Αν οι άνθρωποι δεν το έκαναν αυτό, τότε όλα αυτά θα είχαν παραμείνει ερείπια».

Η «Αχνή θέα των λόφων» είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο ζωή, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν να γίνονται μακρινά, στο βάθος του χρόνου. Όσο παραμένουν ζωντανά μέσα μας, εξακολουθούν να υπάρχουν.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στον κόσμο των ονείρων, της Κατερίνας Δουκάκη

Στον κόσμο των ονείρων, της Κατερίνας Δουκάκη

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το έτος 2018 στη Νάπολη η Μπιάνκα Αλταμούρα στα 88 της χρόνια, ζει μόνη της με μια νεαρή που τη βοηθά και τη φροντίζει. Έχει έναν γιο τον Αλεσάντρο έναν μοναχικό άνδρα από τον γάμο της με τον αδικοχαμένο Σαβέριο, πολλά χρόνια πριν. Τόσο ο...

Σπύρος Ζαχαράτος: ‘Φύλακας Φυλαχτών’

Σπύρος Ζαχαράτος: ‘Φύλακας Φυλαχτών’

Σπύρος Ζαχαράτος Φύλακας Φυλαχτών _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Από τις εκδόσεις Οδός Πανός, κυκλοφόρησε το 2015 η ποιητική συλλογή του Επτανήσιου ποιητή Σπύρου Ζαχαράτου, που εν προκειμένω φέρει τον τίτλο ‘Φύλακας Φυλαχτών. Στα χαρακώματα των ηττημένων’. Εύλογα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βιβλιοκριτικές
Στον κόσμο των ονείρων, της Κατερίνας Δουκάκη
Στον κόσμο των ονείρων, της Κατερίνας Δουκάκη

Στον κόσμο των ονείρων, της Κατερίνας Δουκάκη

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το έτος 2018 στη Νάπολη η Μπιάνκα Αλταμούρα στα 88 της χρόνια, ζει μόνη της με μια νεαρή που τη βοηθά και τη φροντίζει. Έχει έναν γιο τον Αλεσάντρο έναν μοναχικό άνδρα από τον γάμο της με τον αδικοχαμένο Σαβέριο, πολλά χρόνια πριν. Τόσο...

Βιβλιοκριτικές
Σπύρος Ζαχαράτος: ‘Φύλακας Φυλαχτών’
Σπύρος Ζαχαράτος: ‘Φύλακας Φυλαχτών’

Σπύρος Ζαχαράτος: ‘Φύλακας Φυλαχτών’

Σπύρος Ζαχαράτος Φύλακας Φυλαχτών _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Από τις εκδόσεις Οδός Πανός, κυκλοφόρησε το 2015 η ποιητική συλλογή του Επτανήσιου ποιητή Σπύρου Ζαχαράτου, που εν προκειμένω φέρει τον τίτλο ‘Φύλακας Φυλαχτών. Στα χαρακώματα των ηττημένων’. Εύλογα...

Βιβλιοκριτικές
Τα αηδόνια της σιωπής, του Στέφανου Δάνδολου
Τα αηδόνια της σιωπής, του Στέφανου Δάνδολου

Τα αηδόνια της σιωπής, του Στέφανου Δάνδολου

Ένας άντρας και μια γυναίκα ζουν την κομψή belle-epoque της Αθήνας, ερωτεύονται ο ένας τον άλλον αλλά κανείς δεν κάνει το πρώτο βήμα, κανείς δεν εξομολογείται το αισθήματά του. Κι έρχονται τα μαύρα χρόνια της Κατοχής που τα ακολουθούν τα ματωμένα των Δεκεμβριανών,...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Ο Μπλε Σκύλος, της Nadja
Ο Μπλε Σκύλος, της Nadja

Ο Μπλε Σκύλος, της Nadja

Ένας μεγάλος σκύλος με μπλε τρίχωμα και πράσινα μάτια κάνει παρέα στη μικρή Σαρλότ κι αυτό δυσαρεστεί τους γονείς της και τους χωρίζουν. Μια μέρα όμως το κοριτσάκι τους χάνεται στο δάσος και τότε… Το ανατρεπτικό και τρυφερό παραμύθι της Nadja είναι ένας φόρος τιμής...

Βιβλιοκριτικές
Ο Ελβετός, της Μαρίας Τζιρίτα
Ο Ελβετός, της Μαρίας Τζιρίτα

Ο Ελβετός, της Μαρίας Τζιρίτα

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - «Ο Ελβετός», είναι μια αληθινή ιστορία η οποία χρωματίζεται με την πένα της Μαρίας Τζιρίτα που απώτερο της σκοπό έχει να μας παρασύρει στο ταξίδι της, ένα ταξίδι με σταθμούς τη Ζυρίχη, την Αιθιοπία, αλλά και την Ελλάδα. Ξεχώρισα τις...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Το δικό μας 1821, της Αναστασίας Ευσταθίου
Το δικό μας 1821, της Αναστασίας Ευσταθίου

Το δικό μας 1821, της Αναστασίας Ευσταθίου

Σε αυτό το καλογραμμένο βιβλίο, εφτά αντικείμενα αφηγούνται αντίστοιχες ιστορίες της Ελληνικής Επανάστασης, με τρόπο κατάλληλο για παιδιά από 6 ετών και πάνω. Συναρπαστικές ιστορίες για το 1821 δίνονται μέσα από μια πρωτότυπη ματιά και αφήγηση και μας ταξιδεύουν σε...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου