Αόρατα λάθη

19.05.2018

Νύχτες κρύες με κρασί λευκό και η λαγνεία μάγισσα ,φλογερό αερικό.
ένοχα βλέμματα γεμάτα σιωπές ανείπωτα λόγια κι άναρθρες κραυγές.
Νύχτες στο μοναχικό της μοίρας μου ταξίδι, νύχτες χαμένες στου μυαλού μου το παιχνίδι.
Ατίθασες σκέψεις, ονειρικές, ταξίδια στης κόλασης τις μουσικές.
Σε χάνω σε βρίσκω, σ΄αναζητώ... σε θέλω, σε αφήνω σε πολεμώ.
Με ψάχνεις, με διώχνεις, σε κυνηγώ, σε νιώθω, σε ξέρω, κατανοώ.
Με ξέρεις με νιώθεις, σ΄ακολουθώ... σιωπώ... ταξιδεύωm αναπολώ.
Και πάλι απ΄την αρχή το τέλος να βλέπω, ξανά και ξανά να ζω να μην σ΄ έχω, να προσπαθώ, να μην λυγίζω, ν΄αντέχω! 
Σαν κραυγή απ΄της ψυχής μου τα βάθη, ζητούν λυτρωμό τ΄αόρατα λάθη...

 

_

Μαρίνα Σαμαρτζίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου