στις Δ. και Γ.

Τα βράδια ονειρεύομαι συχνά
Μορφές γλυκές να ταξιδεύουν
Ξαπλώνουν πάνω στον αέρα
Και χαϊδεύουν την ανάσα μου
Μου λένε να μη φοβάμαι
Τον κόσμο τη μοίρα τη ζωή
Και αγγίζουν με άηχες λέξεις
Της ψυχής μου τα πλήκτρα
Ηχηρή η μελωδία της σιωπής
Το αντίο δε χώρεσε ποτέ
Στις παλάμες, στα μάτια
Στο χρόνο που φεύγει βίαια
Τα βράδια ονειρεύομαι μορφές
Και χέρια αγαπημένα απαλά
Τρυφερά χάδια ονείρων
Για να αντέχει η θλίψη μου
Την ανατολή του ήλιου
Το περπάτημα στη γη
Το αύριο…

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!