Select Page

Βροχή

Βροχή

Έβαλα όλους τους ήχους στο αθόρυβο

βγαίνω εκτός αφήνοντας τυπικά να

στέκει η παρουσία μου στο χώρο.

Η μέρα με προστάζει για μια μικρή απόδραση

παράξενο αφού δεν έχει ήλιο

μια άνοιξη μουτρωμένη και κατσούφα

διαμαρτύρεται έξω από το παράθυρό μου

και ψάχνει συμπαραστάτη στο παράπονό της.

Ένας τρελός αέρας φέρνει άνθη λεμονιάς στο περβάζι μου

τρελός, γλυκός αέρας μου στρέφει το βλέμμα στον ουρανό

τα γκρίζα σύννεφα μου ψιθυρίζουν ένα μυστικό

κλείνω τα μάτια και δίνω υπόσχεση ιερή

μέσα στο νου καλά να την φυλάξω ετούτη τη στιγμή.

Πετάω ψηλά για να μετρήσω τα τερτίπια του καιρού

να βρω την αγκαλιά, που ψάχνω και να τρυπώσω σαν παιδί

μικρή απλή σταλαγματιά της να γίνω να αγαπηθώ με τη βροχή.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!