Βροχερή η αυγή

20.11.2015

 

Πώς να χωρέσεις τη μελωδία σ' ένα κοχύλι;
Τη στιγμή που η πηγή δεν ησυχάζει το νερό.
Πώς να περπατήσεις στο φεγγάρι;
Όταν το μονοπάτι του σκίζεται στα δυο.
Πως να ημερέψεις τη θάλασσα;
Όταν τα άστρα ψάχνουν το φως τους να βρουν.
Πώς να μυρίσεις το λουλούδι;
Τη στιγμή που σβήνει το ψωμί.

Δειλία στο όνειρο.
Όχι!
Χαρτοπόλεμος τα ιδανικά.
Όχι!
Σκορπούν στους τέσσερεις ορίζοντες.
Στης Γης το πανηγύρι.
Στων άστρων το ντουμάνι.

Ανοίγει ο κόσμος στα δυο.
Φλέβες γερνούν στη δοξασία.
Οπτασίες τα χέρια.
Θεριεύουν τα αγκάθια.
Ματωμένες παλάμες.
Μην χάνεσαι.
Σήκω!
Κοίτα τα σπλάχνα σου.
Πιες το αίμα της φωνής σου.
Σταυρός τα κόκκαλα σου.
Τα αρματώνεις την πλάτη σου.
Όχι!
Ψηλά το κεφάλι.
Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται.

Ο καθρέφτης αλλάζει πνοή.
Δίχως περίγραμμα το σχήμα.
Λικνίζεται η φλόγα.
Στης καρδιάς τη βροχή.
Αλαλάζεις αμνέ...
Το θεριό περιγράφει τη γύμνια σου.

Πόλη που είναι τα φώτα σου;
Κρατάς ισχυρά τις ηλιαχτίδες
στο σεντούκι της ζωής.
Μήπως σφραγίσεις
τις θύμησες τα χαράματα.
Μήπως αλυσοδέσεις
τα μελλούμενα σε παραπετάσματα.

Χαραυγή να ανατείλει.
Στην ψυχή μας.
Να λυτρωθούμε
στο όνειρο του ήλιου.
Τη στιγμή,
που γεννιέται η αυγή.
Ξημέρωσε.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

18 σχόλια

18 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ελένη μου υπέροχο!! Με άγγιξε!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Έλενα σ’ ευχαριστώ από καρδιάς ειλικρινά!!! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα τώρα είδα τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Ελένη μου υπέροχο!! Με άγγιξε!

    Απάντηση
  3. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    ”Να λυτρωθούμε στο όνειρο του ήλιου τη στιγμή που γεννιέται η αυγή”…

    Εκείνη τη στιγμή δηλαδή ΕΛΈΝΗ που φεύγουν οι σκιές που λειαίνονται και απαλύνονται οι αιχμηρές γωνιές και το Φως απώνεται στις καρδιές μας.
    Υπέροχο . Μπράβο .

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Λένα σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!!
      Με συγκινούν τα λόγια σου!!!
      Ακριβώς αυτή τη στιγμή εννοώ, που οι σκιές θα παραχωρούν τη θέση τους στα λουλούδια. Ένιωσες απόλυτα την φωνή του ποιήματος.
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα δεν είχα δει τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Πόλη που είναι τα φώτα σου;[…]

    Υπέροχα και ανθρώπινα λόγια…Ελένη! Μπράβο σου

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου ολόψυχα σ’ ευχαριστώ!!!
      Αυτό που έχουμε σίγουρα εξασφαλισμένο στην καρδιά μας, είναι η φωνή μας η ανθρώπινη!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, αλλά μόλις είδα τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  5. Άγγελος Πετρουλάκης

    Πολύ καλά στρωμένη η έκφρασή σου. Χαίρομαι. Μου αρέσει να το ξαναδιαβάζω.

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άγγελε μου σ’ ευχαριστώ απ’ τα βάθη της ψυχής μου!!! Με τιμάς!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα τώρα είδα την δημοσίευση.

      Απάντηση
  6. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … Ψηλά το κεφάλι.
    Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται …

    Eλένη,

    κράτησα από το πολύ όμορφο ποίημά σου,
    τον υπαινιγμό σου για τους ουρανούς κι ό, τι αυτοί
    συμβολίζουν.

    Πάντα, λοιπόν, με ουρανούς να τρέφεσαι Ελένη …
    Πάντα …

    Καλό ΣΚ!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Παναγιώτη έχεις έναν τρόπο πάντα να με συγκινείς!!! Αν και τα λόγια σου είναι απλά.
      Ναι, θα συνεχίσω να συνδιαλέγομαι με τα σύννεφα, τα μπλε κύματα των ανέμων…
      Άλλωστε, δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά!

      Σ’ ευχαριστώ απ’ τα γαλάζια χρώματα της καρδιάς μου!!!

      Με συγχωρείς πολύ για τη καθυστέρηση!!! Δεν είχα δει την δημοσίευση.

      Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Πόλα μου καλή σ’ ευχαριστώ απ’ τα πέρατα της καρδιάς μου!!!
      Χαίρομαι που σου άρεσε!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα δεν είχα δει την δημοσίευση.

      Απάντηση
  7. κολόβης δημήτρης

    καταπληκτικό για μια ακόμα φορά μπράβο

    Απάντηση
  8. Maria Thomadi

    Πόσες εικόνες, πόσα χρώματα και συναισθήματα! Συγχαρητήρια! Μέσα από τόσους ξεχωριστούς και δυναμικούς στίχους, κρατώ αυτούς:
    “Μην χάνεσαι. Σήκω!”

    Απάντηση
  9. drmakspy

    Όχι!
    Ψηλά το κεφάλι.
    Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται.

    Όπως κι ο Παναγιώτης ξεχώρισα την για μένα πιο ποιητική παραβολή σου εδώ… Πολύ όμορφη όντως…
    Πάντα έχεις τόσα να πεις με τους στίχους σου… Η νιότη σου βράζει μέσα από αυτούς… Αναζήτηση, πίκρες, απογοητεύσεις, μικρές χαρές κι ελπίδα… πολύ ελπίδα…

    Απάντηση
  10. Ανώνυμος

    Πώς να χωρέσεις τη μελωδία σ’ ένα κοχύλι;
    Τη στιγμή που η πηγή δεν ησυχάζει το νερό.
    Πολύ ωραίο!Συγχαρητήρια Ελένη!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου