Βροχερή η αυγή

20.11.2015

 

Πώς να χωρέσεις τη μελωδία σ' ένα κοχύλι;
Τη στιγμή που η πηγή δεν ησυχάζει το νερό.
Πώς να περπατήσεις στο φεγγάρι;
Όταν το μονοπάτι του σκίζεται στα δυο.
Πως να ημερέψεις τη θάλασσα;
Όταν τα άστρα ψάχνουν το φως τους να βρουν.
Πώς να μυρίσεις το λουλούδι;
Τη στιγμή που σβήνει το ψωμί.

Δειλία στο όνειρο.
Όχι!
Χαρτοπόλεμος τα ιδανικά.
Όχι!
Σκορπούν στους τέσσερεις ορίζοντες.
Στης Γης το πανηγύρι.
Στων άστρων το ντουμάνι.

Ανοίγει ο κόσμος στα δυο.
Φλέβες γερνούν στη δοξασία.
Οπτασίες τα χέρια.
Θεριεύουν τα αγκάθια.
Ματωμένες παλάμες.
Μην χάνεσαι.
Σήκω!
Κοίτα τα σπλάχνα σου.
Πιες το αίμα της φωνής σου.
Σταυρός τα κόκκαλα σου.
Τα αρματώνεις την πλάτη σου.
Όχι!
Ψηλά το κεφάλι.
Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται.

Ο καθρέφτης αλλάζει πνοή.
Δίχως περίγραμμα το σχήμα.
Λικνίζεται η φλόγα.
Στης καρδιάς τη βροχή.
Αλαλάζεις αμνέ...
Το θεριό περιγράφει τη γύμνια σου.

Πόλη που είναι τα φώτα σου;
Κρατάς ισχυρά τις ηλιαχτίδες
στο σεντούκι της ζωής.
Μήπως σφραγίσεις
τις θύμησες τα χαράματα.
Μήπως αλυσοδέσεις
τα μελλούμενα σε παραπετάσματα.

Χαραυγή να ανατείλει.
Στην ψυχή μας.
Να λυτρωθούμε
στο όνειρο του ήλιου.
Τη στιγμή,
που γεννιέται η αυγή.
Ξημέρωσε.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

18 σχόλια

18 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ελένη μου υπέροχο!! Με άγγιξε!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Έλενα σ’ ευχαριστώ από καρδιάς ειλικρινά!!! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα τώρα είδα τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Ελένη μου υπέροχο!! Με άγγιξε!

    Απάντηση
  3. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    ”Να λυτρωθούμε στο όνειρο του ήλιου τη στιγμή που γεννιέται η αυγή”…

    Εκείνη τη στιγμή δηλαδή ΕΛΈΝΗ που φεύγουν οι σκιές που λειαίνονται και απαλύνονται οι αιχμηρές γωνιές και το Φως απώνεται στις καρδιές μας.
    Υπέροχο . Μπράβο .

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Λένα σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!!
      Με συγκινούν τα λόγια σου!!!
      Ακριβώς αυτή τη στιγμή εννοώ, που οι σκιές θα παραχωρούν τη θέση τους στα λουλούδια. Ένιωσες απόλυτα την φωνή του ποιήματος.
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα δεν είχα δει τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Πόλη που είναι τα φώτα σου;[…]

    Υπέροχα και ανθρώπινα λόγια…Ελένη! Μπράβο σου

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου ολόψυχα σ’ ευχαριστώ!!!
      Αυτό που έχουμε σίγουρα εξασφαλισμένο στην καρδιά μας, είναι η φωνή μας η ανθρώπινη!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, αλλά μόλις είδα τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  5. Άγγελος Πετρουλάκης

    Πολύ καλά στρωμένη η έκφρασή σου. Χαίρομαι. Μου αρέσει να το ξαναδιαβάζω.

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άγγελε μου σ’ ευχαριστώ απ’ τα βάθη της ψυχής μου!!! Με τιμάς!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα τώρα είδα την δημοσίευση.

      Απάντηση
  6. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … Ψηλά το κεφάλι.
    Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται …

    Eλένη,

    κράτησα από το πολύ όμορφο ποίημά σου,
    τον υπαινιγμό σου για τους ουρανούς κι ό, τι αυτοί
    συμβολίζουν.

    Πάντα, λοιπόν, με ουρανούς να τρέφεσαι Ελένη …
    Πάντα …

    Καλό ΣΚ!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Παναγιώτη έχεις έναν τρόπο πάντα να με συγκινείς!!! Αν και τα λόγια σου είναι απλά.
      Ναι, θα συνεχίσω να συνδιαλέγομαι με τα σύννεφα, τα μπλε κύματα των ανέμων…
      Άλλωστε, δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά!

      Σ’ ευχαριστώ απ’ τα γαλάζια χρώματα της καρδιάς μου!!!

      Με συγχωρείς πολύ για τη καθυστέρηση!!! Δεν είχα δει την δημοσίευση.

      Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Πόλα μου καλή σ’ ευχαριστώ απ’ τα πέρατα της καρδιάς μου!!!
      Χαίρομαι που σου άρεσε!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα δεν είχα δει την δημοσίευση.

      Απάντηση
  7. κολόβης δημήτρης

    καταπληκτικό για μια ακόμα φορά μπράβο

    Απάντηση
  8. Maria Thomadi

    Πόσες εικόνες, πόσα χρώματα και συναισθήματα! Συγχαρητήρια! Μέσα από τόσους ξεχωριστούς και δυναμικούς στίχους, κρατώ αυτούς:
    “Μην χάνεσαι. Σήκω!”

    Απάντηση
  9. drmakspy

    Όχι!
    Ψηλά το κεφάλι.
    Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται.

    Όπως κι ο Παναγιώτης ξεχώρισα την για μένα πιο ποιητική παραβολή σου εδώ… Πολύ όμορφη όντως…
    Πάντα έχεις τόσα να πεις με τους στίχους σου… Η νιότη σου βράζει μέσα από αυτούς… Αναζήτηση, πίκρες, απογοητεύσεις, μικρές χαρές κι ελπίδα… πολύ ελπίδα…

    Απάντηση
  10. Ανώνυμος

    Πώς να χωρέσεις τη μελωδία σ’ ένα κοχύλι;
    Τη στιγμή που η πηγή δεν ησυχάζει το νερό.
    Πολύ ωραίο!Συγχαρητήρια Ελένη!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου