Βροχερή η αυγή

20.11.2015

 

Πώς να χωρέσεις τη μελωδία σ' ένα κοχύλι;
Τη στιγμή που η πηγή δεν ησυχάζει το νερό.
Πώς να περπατήσεις στο φεγγάρι;
Όταν το μονοπάτι του σκίζεται στα δυο.
Πως να ημερέψεις τη θάλασσα;
Όταν τα άστρα ψάχνουν το φως τους να βρουν.
Πώς να μυρίσεις το λουλούδι;
Τη στιγμή που σβήνει το ψωμί.

Δειλία στο όνειρο.
Όχι!
Χαρτοπόλεμος τα ιδανικά.
Όχι!
Σκορπούν στους τέσσερεις ορίζοντες.
Στης Γης το πανηγύρι.
Στων άστρων το ντουμάνι.

Ανοίγει ο κόσμος στα δυο.
Φλέβες γερνούν στη δοξασία.
Οπτασίες τα χέρια.
Θεριεύουν τα αγκάθια.
Ματωμένες παλάμες.
Μην χάνεσαι.
Σήκω!
Κοίτα τα σπλάχνα σου.
Πιες το αίμα της φωνής σου.
Σταυρός τα κόκκαλα σου.
Τα αρματώνεις την πλάτη σου.
Όχι!
Ψηλά το κεφάλι.
Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται.

Ο καθρέφτης αλλάζει πνοή.
Δίχως περίγραμμα το σχήμα.
Λικνίζεται η φλόγα.
Στης καρδιάς τη βροχή.
Αλαλάζεις αμνέ...
Το θεριό περιγράφει τη γύμνια σου.

Πόλη που είναι τα φώτα σου;
Κρατάς ισχυρά τις ηλιαχτίδες
στο σεντούκι της ζωής.
Μήπως σφραγίσεις
τις θύμησες τα χαράματα.
Μήπως αλυσοδέσεις
τα μελλούμενα σε παραπετάσματα.

Χαραυγή να ανατείλει.
Στην ψυχή μας.
Να λυτρωθούμε
στο όνειρο του ήλιου.
Τη στιγμή,
που γεννιέται η αυγή.
Ξημέρωσε.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

18 σχόλια

18 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ελένη μου υπέροχο!! Με άγγιξε!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Έλενα σ’ ευχαριστώ από καρδιάς ειλικρινά!!! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα τώρα είδα τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Ελένη μου υπέροχο!! Με άγγιξε!

    Απάντηση
  3. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    ”Να λυτρωθούμε στο όνειρο του ήλιου τη στιγμή που γεννιέται η αυγή”…

    Εκείνη τη στιγμή δηλαδή ΕΛΈΝΗ που φεύγουν οι σκιές που λειαίνονται και απαλύνονται οι αιχμηρές γωνιές και το Φως απώνεται στις καρδιές μας.
    Υπέροχο . Μπράβο .

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Λένα σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!!
      Με συγκινούν τα λόγια σου!!!
      Ακριβώς αυτή τη στιγμή εννοώ, που οι σκιές θα παραχωρούν τη θέση τους στα λουλούδια. Ένιωσες απόλυτα την φωνή του ποιήματος.
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα δεν είχα δει τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Πόλη που είναι τα φώτα σου;[…]

    Υπέροχα και ανθρώπινα λόγια…Ελένη! Μπράβο σου

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου ολόψυχα σ’ ευχαριστώ!!!
      Αυτό που έχουμε σίγουρα εξασφαλισμένο στην καρδιά μας, είναι η φωνή μας η ανθρώπινη!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, αλλά μόλις είδα τις δημοσιεύσεις.

      Απάντηση
  5. Άγγελος Πετρουλάκης

    Πολύ καλά στρωμένη η έκφρασή σου. Χαίρομαι. Μου αρέσει να το ξαναδιαβάζω.

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άγγελε μου σ’ ευχαριστώ απ’ τα βάθη της ψυχής μου!!! Με τιμάς!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα τώρα είδα την δημοσίευση.

      Απάντηση
  6. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … Ψηλά το κεφάλι.
    Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται …

    Eλένη,

    κράτησα από το πολύ όμορφο ποίημά σου,
    τον υπαινιγμό σου για τους ουρανούς κι ό, τι αυτοί
    συμβολίζουν.

    Πάντα, λοιπόν, με ουρανούς να τρέφεσαι Ελένη …
    Πάντα …

    Καλό ΣΚ!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Παναγιώτη έχεις έναν τρόπο πάντα να με συγκινείς!!! Αν και τα λόγια σου είναι απλά.
      Ναι, θα συνεχίσω να συνδιαλέγομαι με τα σύννεφα, τα μπλε κύματα των ανέμων…
      Άλλωστε, δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά!

      Σ’ ευχαριστώ απ’ τα γαλάζια χρώματα της καρδιάς μου!!!

      Με συγχωρείς πολύ για τη καθυστέρηση!!! Δεν είχα δει την δημοσίευση.

      Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Πόλα μου καλή σ’ ευχαριστώ απ’ τα πέρατα της καρδιάς μου!!!
      Χαίρομαι που σου άρεσε!!!
      Με συγχωρείς για την καθυστέρηση, μα δεν είχα δει την δημοσίευση.

      Απάντηση
  7. κολόβης δημήτρης

    καταπληκτικό για μια ακόμα φορά μπράβο

    Απάντηση
  8. Maria Thomadi

    Πόσες εικόνες, πόσα χρώματα και συναισθήματα! Συγχαρητήρια! Μέσα από τόσους ξεχωριστούς και δυναμικούς στίχους, κρατώ αυτούς:
    “Μην χάνεσαι. Σήκω!”

    Απάντηση
  9. drmakspy

    Όχι!
    Ψηλά το κεφάλι.
    Εκεί που τα πουλιά ερωτεύονται.

    Όπως κι ο Παναγιώτης ξεχώρισα την για μένα πιο ποιητική παραβολή σου εδώ… Πολύ όμορφη όντως…
    Πάντα έχεις τόσα να πεις με τους στίχους σου… Η νιότη σου βράζει μέσα από αυτούς… Αναζήτηση, πίκρες, απογοητεύσεις, μικρές χαρές κι ελπίδα… πολύ ελπίδα…

    Απάντηση
  10. Ανώνυμος

    Πώς να χωρέσεις τη μελωδία σ’ ένα κοχύλι;
    Τη στιγμή που η πηγή δεν ησυχάζει το νερό.
    Πολύ ωραίο!Συγχαρητήρια Ελένη!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου