Γάλα Μαγνησίας, του Κώστα Ακρίβου

11.02.2019

σχόλια

Ο Κώστας Ακρίβος έχει δώσει τις εξετάσεις του στη σύγχρονη λογοτεχνία. Το τελευταίο του μυθιστόρημα, το «Γάλα Μαγνησίας» ξεκινά από τον τίτλο του. Γράφει, άραγε, για το γάλα τού νομού, μιας γνωστής γαλακτοβιομηχανίας τού Βόλου; Ή μήπως για το γνωστό παραφαρμακευτικό γάλα, που δρα και ως υποβοηθητικό τής λειτουργίας τού εντέρου;  Αν το δεύτερο βοηθά την κάθαρση, το μυθιστόρημα σαφώς είναι μια μυθοπλασία που αφηγείται μια κάθαρση.

Με απλή αφηγηματική γραφή στήνει ένα μυθιστόρημα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τόσο ως ηθογραφία, όσο και ως αστυνομική λογοτεχνία, με πολλά στοιχεία ψυχολογικής έντασης.

Είναι ιδιαίτερα ευρηματική η πλοκή και η εξέλιξή της, στηριγμένη σε δυο άξονες. Ο ένας ‘‘στήνει’’ την ιστορία ενός πνιγμού ανήλικου μαθητή γυμνασίου που ήταν φιλοξενούμενος στο Οικοτροφείο τού Βόλου.

Ο άλλος άξονας αφηγείται μια εποχή, όπως τη βίωσαν τέσσερις, επίσης ανήλικοι μαθητές γυμνασίου, επίσης φιλοξενούμενοι του Οικοτροφείου Βόλου.

Χρονικά, η δράση τοποθετείται σε δυο επίπεδα. Το ένα, που αφορά την ηθογραφία τής εποχής (1975) και το άλλο, που στοχεύει στην τελική κάθαρση, 35 χρόνια μετά.

Βόλος, 9 Ιουνίου 1975. Ένας μαθητής τού Οικοτροφείου τής Μητροπόλεως πνίγεται στα ανοιχτά μιας παραλίας τής πόλης. Η εξέλιξη των ερευνών για τις συνθήκες τού πνιγμού, αποσπασματικά και με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία, οδηγεί σε μια εκ προθέσεως ανθρωποκτονία και σε δυο σοβαρούς τραυματισμούς, με δράστη τον αδελφό τού πνιγμένου, ο οποίος αναζητά εκδίκηση. Από τις αποσπασματικές περιγραφές προκύπτουν κάποια ερωτηματικά: Ήταν πνιγμός ή δολοφονία; Αν ήταν πνιγμός, μπορούσε να αποτραπεί; Αν ήταν δολοφονία, ποια τα κίνητρα και ποιοι οι δράστες;

Βόλος, 1975. Μια επαρχιακή πόλη σχεδόν όμοια με πολλές άλλες. Ένα Οικοτροφείο για φτωχούς μαθητές. Ένα γυμνάσιο αρρένων. Οι φάρσες, οι κοπάνες, το κοινωνικό πλαίσιο. Ένας νεαρός Μητροπολίτης που σε κάποια στιγμή θα μιλά η χώρα γι’ αυτόν (Χριστόδουλος). Ένας ιερωμένος με πρωτοποριακές ιδέες για την εποχή του (Θεόκλητος). Κάποιοι βάναυσοι υπεύθυνοι και κάποιοι ανεπαρκείς καθηγητές. Ένας άγουρος έρωτας.

Από κάποια στιγμή, ο αναγνώστης, αντιλαμβάνεται ότι ο άξονας αυτός εξυπηρετεί τον άλλον, τον πνιγμό. Αντιλαμβάνεται και τη δεξιοτεχνία τού συγγραφέα, ο οποίος, συν τοις άλλοις, κατορθώνει να ζωγραφίσει ανάγλυφα (οι σχετική με τη ζωγραφική θα έλεγαν με μικτή τεχνική) την εποχή, τις αντιξοότητες, αλλά και τις ομορφιές της.

Για έναν Βολιώτη αναγνώστη είναι μια αφήγηση που προκαλεί έντονες συγκινήσεις. Επίσης έντονες συγκινήσεις προκαλεί και σ’ έναν αναγνώστη που βίωσε την ίδια εποχή, έστω σε μια άλλη επαρχιακή πόλη. Οι άγονοι καθηγητές, οι στεγνοί ιερωμένοι. Η γλύκα τού απαγορευμένου καρπού που πρόσφερε το σκασιαρχείο. Η πρώτη γνωριμία με τον έρωτα, από τα δειλά αγγίγματα πίσω από θάμνους στα σκοτάδια, μέχρι την τελική ολοκλήρωση. Μάστορας ο Κώστας Ακρίβος, ακόμα και στις υπαινικτικές αφηγήσεις του. Ξέρει να οδηγεί την εξέλιξη της μυθοπλασίας χωρίς να κουράζει, χωρίς να δημιουργεί χάσματα.

 Ακόμα και τα παρατσούκλια έχουν την εξήγησή τους, αλλά και την πρόκληση των αναμνήσεων. Μια ιδιαίτερη γοητεία αναδύεται μέσα από τις σελίδες, φορτισμένη με λεπτό χιούμορ.

Και το «Γάλα Μαγνησίας»;

Είναι η κάθαρση 35 χρόνια μετά. Έντεχνα οδηγεί εκεί την αφήγηση ο Ακρίβος, δίνοντας ένα άλμα που μάλλον ξαφνιάζει τον αναγνώστη. Η καλή λύση, αυτό που συνηθίσαμε να λέμε ‘‘τέλος καλό’’, δίνει υπόσταση σε όλη τη μυθοπλασία, που τη δροσίζει μια ανακουφιστική, θετική, αύρα. Ακόμα και οι σύντομοι στοχασμοί του συγγραφέα πάνω στην αντικειμενική ή υποκειμενική κρίση, αποκαλύπτουν την ωριμότητά του.

Εν τέλει, το «Γάλα Μαγνησίας» είναι ένα πολύ καλό μυθιστόρημα.

Ακολουθήστε μας

Έρικ, ο κατασκευαστής των ονείρων, του Κίκε Γκόμεθ

Έρικ, ο κατασκευαστής των ονείρων, του Κίκε Γκόμεθ

Από πού έρχονται τα όνειρα; Ποιος αποφασίζει τι θα δούμε στον ύπνο μας; Ο Έρικ κάνει αυτήν ακριβώς τη δουλειά: κατασκευάζει όνειρα! Μέσα από την ιστορία του μικρού αφηγητή ζούμε από κοντά τη δουλειά που κάνει και τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει. Ναι αλλά γιατί τον...

Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στη ζέστη, της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στη ζέστη, της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Η πασχαλίτσα Μπουμπού βρίσκεται ξαφνικά στην Αφρική αλλά δεν είναι συνηθισμένη στη ζέστη! Ψάχνοντας για δροσιά και σκιά, θα γνωρίσει καινούργιους φίλους και θα μάθει πολλά πράγματα από την καθημερινότητά τους, που είναι τόσο διαφορετική από τη δική της. Θα αγαπήσει...

Επιμέλεια άρθρου Κώστας Θερμογιάννης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στη ζέστη, της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στη ζέστη, της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Η πασχαλίτσα Μπουμπού βρίσκεται ξαφνικά στην Αφρική αλλά δεν είναι συνηθισμένη στη ζέστη! Ψάχνοντας για δροσιά και σκιά, θα γνωρίσει καινούργιους φίλους και θα μάθει πολλά πράγματα από την καθημερινότητά τους, που είναι τόσο διαφορετική από τη δική της. Θα αγαπήσει...

Το ένστικτο, της Ashley Audrain

Το ένστικτο, της Ashley Audrain

Το ένστικτο τιτλοφορείται το συγγραφικό ντεμπούτο της Ashley Audrain, το οποίο καταπιάνεται με ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα: τη μητρότητα ιδωμένη από μια ρεαλιστική και πιο σκοτεινή πλευρά. Η Μπλάιθ Κόνορ έχει ζήσει μια τραυματική παιδική ηλικία. Η μητέρα της ποτέ δεν...

Amor Fati, της Νέλλης Σπαθάρη

Amor Fati, της Νέλλης Σπαθάρη

Η Νάντια και η Τίνα είναι δυο φίλες που μεγαλώνουν μαζί στη ρευστή δεκαετία του 1970. Η μία έχει αδιάφορους, ουδέτερους, κτητικούς γονείς, η άλλη εγκαταλείφθηκε από τον πατέρα της. Πώς αντικατοπτρίζει το παρελθόν τις τωρινές τους συμπεριφορές; Πώς θα καταφέρει η...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου