Γιατί όχι;

2.07.2016

musician-203479_1920

Με κόκκινο μολύβι
ζωγραφίζω τον πεθαμένο χειμώνα
δίνω κάποιο χρώμα
στη χλωμάδα του θανάτου
λίγο παρακάτω
φτωχοί διαβόλοι παίζουν
μια εξαίσια μουσική
με ένα ξεχαρβαλωμένο βιολί.
Λίγες πένθιμες νότες
κατευόδιο στον νεκρό
ας περισσέψει λοιπόν και
λίγη ωραία μελωδία για τον θάνατο
κι έπειτα ο χρόνος περνάει τόσο γρήγορα
οι μάχες της ζωής είθισται να συνοδεύονται
από τραγούδια και ύμνους
γιατί όχι και το τέλος;
Η νίκη, ο θρίαμβος
ντύνονται με χαρούμενες
μουσικές υποκρούσεις
γιατί όχι και η ματαιότητα
γιατί όχι και η απόγνωση
γιατί όχι λίγη ωραία μουσική ακόμα
για το δίκαιο του πράγματος.

 

-

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ένα ρέκβιεμ,ένας επιτάφιος θρήνος ίσως;Κάθε τι έχει την μουσική του …
    Ωραίο ΆΝΝΑ όπως και κάθε τι που σού υπαγορεύει να γράψεις η ωραία ψυχή σου.
    Μια ένσταση μόνο επίτρεψέ μου:Από ένα ”ξεχαρβαλωμένο βιολί” όσο και βιρτουόζος να είσαι μουσική ”εξαίσια” δεν βγαίνει,(μόνο ποιητική αδεία).
    Καλόσου Σ/Κ.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Πράγματι Λενα μόνο ποιητική αδεία έκανε τη μουσική εξαίσια! Σε ευχαριστώ πολύ. Καλό Σαββατοκύριακο!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Καλή σου μέρα Άννα. Πολλές φορές ο θάνατος είναι λύτρωση. Γιατί όχι λοιπόν να μη συντροφεύεται από μια ωραία μελωδία και λίγο χρώμα;; Πάρα πολύ όμορφα αποτυπωμένο!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Βασω!!!

      Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Θάνατος … η ομορφότερη πόρτα που οδηγεί στη ζωή !

    Πολύ όμορφοι στίχοι Άννα !

    Καλό ΣΚ !

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Παναγιωτη να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ.Καλο Σαββατοκύριακο και σε εσένα!

      Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    Καλημέρα, Άννα και πολύ μου άρεσε!!! Άλλωστε το έχω κάνει πράξη κι έχω αφήσει “εντολή” να με πανε κι εμένα με μουσική!!!
    Καλό μας Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Μουσική παντού και πάντα Αθηνα μου!Να είσαι καλά .

      Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ακόμη και οι άσχημες στιγμές δικαιούνται μουσική υπόκρουση!
    Πολύ συναισθηματικό. Καλησπέρα Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Βέβαια Ελενα μου και τότε είναι που ή μουσική επιδρά πάνω μας παρηγορητικα.Καλο βράδυ!!

      Απάντηση
  6. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Κι επειδή ο άνθρωπος πρώτα έμαθε να τραγουδά και μετά να μιλάει ΔΙΚΑΙΩΣ η μουσική πρέπει να συνοδεύει τον άνθρωπο στην τελευταία του πορεία στο πλακόστρωτο της προσωρινής του κατοικίας εδώ, στον γεμάτο κραυγές κόσμο μας!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κυρία Χρυσουλα!!!

      Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Ο Θάνατος είναι η τελευταία σκηνή στο έργο της ζωή, της ζωής μας!!! Αν η μουσική έχει χώρο και δύναμη σε όλα όσα κάνουμε σ΄αυτή τη ζωή γιατί να μην έχει και στο κλείσιμο της; Ίσως θα έπρεπε να μας συνοδεύει ένα από τα αγαπημένα μας κομμάτια ή κάτι άξιο της πορείας μας!!!!!!! Έτσι για το δίκαιο του πράγματος!!!!!!! Πολύ δυνατό το θέμα σου Άννα μου όπως επίσης και ο τρόπος που το προσέγγισες!!!!!!!

    Απάντηση
  8. Άννα Ρουμελιωτη

    Ναι Σοφία μου να συνοδεύει τον θάνατό μας τι αγαπημένο μας μουσικό κομμάτι γιατί όχι;;; Σε ευχαριστώ τόσο πολύ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου