Γιατί όχι;

2.07.2016

musician-203479_1920

Με κόκκινο μολύβι
ζωγραφίζω τον πεθαμένο χειμώνα
δίνω κάποιο χρώμα
στη χλωμάδα του θανάτου
λίγο παρακάτω
φτωχοί διαβόλοι παίζουν
μια εξαίσια μουσική
με ένα ξεχαρβαλωμένο βιολί.
Λίγες πένθιμες νότες
κατευόδιο στον νεκρό
ας περισσέψει λοιπόν και
λίγη ωραία μελωδία για τον θάνατο
κι έπειτα ο χρόνος περνάει τόσο γρήγορα
οι μάχες της ζωής είθισται να συνοδεύονται
από τραγούδια και ύμνους
γιατί όχι και το τέλος;
Η νίκη, ο θρίαμβος
ντύνονται με χαρούμενες
μουσικές υποκρούσεις
γιατί όχι και η ματαιότητα
γιατί όχι και η απόγνωση
γιατί όχι λίγη ωραία μουσική ακόμα
για το δίκαιο του πράγματος.

 

-

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ένα ρέκβιεμ,ένας επιτάφιος θρήνος ίσως;Κάθε τι έχει την μουσική του …
    Ωραίο ΆΝΝΑ όπως και κάθε τι που σού υπαγορεύει να γράψεις η ωραία ψυχή σου.
    Μια ένσταση μόνο επίτρεψέ μου:Από ένα ”ξεχαρβαλωμένο βιολί” όσο και βιρτουόζος να είσαι μουσική ”εξαίσια” δεν βγαίνει,(μόνο ποιητική αδεία).
    Καλόσου Σ/Κ.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Πράγματι Λενα μόνο ποιητική αδεία έκανε τη μουσική εξαίσια! Σε ευχαριστώ πολύ. Καλό Σαββατοκύριακο!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Καλή σου μέρα Άννα. Πολλές φορές ο θάνατος είναι λύτρωση. Γιατί όχι λοιπόν να μη συντροφεύεται από μια ωραία μελωδία και λίγο χρώμα;; Πάρα πολύ όμορφα αποτυπωμένο!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Βασω!!!

      Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Θάνατος … η ομορφότερη πόρτα που οδηγεί στη ζωή !

    Πολύ όμορφοι στίχοι Άννα !

    Καλό ΣΚ !

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Παναγιωτη να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ.Καλο Σαββατοκύριακο και σε εσένα!

      Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    Καλημέρα, Άννα και πολύ μου άρεσε!!! Άλλωστε το έχω κάνει πράξη κι έχω αφήσει “εντολή” να με πανε κι εμένα με μουσική!!!
    Καλό μας Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Μουσική παντού και πάντα Αθηνα μου!Να είσαι καλά .

      Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ακόμη και οι άσχημες στιγμές δικαιούνται μουσική υπόκρουση!
    Πολύ συναισθηματικό. Καλησπέρα Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Βέβαια Ελενα μου και τότε είναι που ή μουσική επιδρά πάνω μας παρηγορητικα.Καλο βράδυ!!

      Απάντηση
  6. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Κι επειδή ο άνθρωπος πρώτα έμαθε να τραγουδά και μετά να μιλάει ΔΙΚΑΙΩΣ η μουσική πρέπει να συνοδεύει τον άνθρωπο στην τελευταία του πορεία στο πλακόστρωτο της προσωρινής του κατοικίας εδώ, στον γεμάτο κραυγές κόσμο μας!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κυρία Χρυσουλα!!!

      Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Ο Θάνατος είναι η τελευταία σκηνή στο έργο της ζωή, της ζωής μας!!! Αν η μουσική έχει χώρο και δύναμη σε όλα όσα κάνουμε σ΄αυτή τη ζωή γιατί να μην έχει και στο κλείσιμο της; Ίσως θα έπρεπε να μας συνοδεύει ένα από τα αγαπημένα μας κομμάτια ή κάτι άξιο της πορείας μας!!!!!!! Έτσι για το δίκαιο του πράγματος!!!!!!! Πολύ δυνατό το θέμα σου Άννα μου όπως επίσης και ο τρόπος που το προσέγγισες!!!!!!!

    Απάντηση
  8. Άννα Ρουμελιωτη

    Ναι Σοφία μου να συνοδεύει τον θάνατό μας τι αγαπημένο μας μουσικό κομμάτι γιατί όχι;;; Σε ευχαριστώ τόσο πολύ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου