Ασήμαντες εκμυστηρεύσεις

που κάνουμε κάθε βράδυ στα αστέρια

έρχονται τώρα να μας θυμήσουν

το αιώνιο σκοτάδι μας.

Ποιος θα εξηγήσει ποτέ

αυτήν την ακατανίκητη επιθυμία

να εισακουστεί η συντριβή μας

και να μοιραστούν δίκαια

τα κομμάτια μας στον ουρανό

και η νύχτα ανοιχτόκαρδη

και γενναιόδωρη για την ασημαντότητά μας

έστελνε απατηλά όνειρα στον ύπνο μας

για να μπορέσουμε να υπάρξουμε

και εμείς για λίγο στον κόσμο.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!