Για τους δασκάλους της ζωής

28.03.2016

hands-1222229_1920

Στους γονείς οφείλομεν το ζην, στους δε διδασκάλους το ευ ζην.
Μέγας Αλέξανδρος, 356-323 π.Χ.

Στους δασκάλους μου… Εκείνοι ξέρουν.

 

Κείνοι που ανοίξαν τα φτερά τους ν’ αγκαλιάσουν
όσους πληγώθηκαν τον κόσμο για ν’ αλλάξουν
όσους στηρίξαν τα όνειρά τους ως το τέλος
και τους βαριά τραυματισμένους από βέλος

Είναι πουλιά με τσακισμένα τα φτερούγια
είναι οι στίχοι απ’ τα ρεμπέτικα τραγούδια
ελπίδα μέσα στης ζωής το χάος μπρος μας
είναι μαζί ο φίλος και ο αδελφός μας

που θα μας πιάσει από το χέρι να μας δείξει
όσα κανείς δε θέλει να αποκαλύψει
για τις παγίδες και την πονηριά του ανθρώπου
μέσα από άσματα και μύθους του Αισώπου

που θα μας δώσει ένα παράθυρο στη γνώση
που από την άγνοια παλεύει να μας σώσει
τα όνειρά μας βοηθά να γίνουν πράξεις
που σε βοηθά τα φώτα γύρω σου ν’ ανάψεις

Και κείνοι που άνοιξαν τα χέρια ν’ αγκαλιάσουν
όσα παιδιά τρέμαν το μέλλον πως θα χάσουν
είναι αγγέλοι που κοσμούν μια πόλη γκρίζα
είναι ζωή, ψυχή ακάματος και ρίζα.

 

-

γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. ΑΝΩΝΥΜΟΣ

    Εξαιρετικό!!! Συνέχισε κοπέλα μου,μπράβο σου!!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πολύ ομορφογραμμένο… Με νόημα….!!!!!!!ΜΠΡΑΒΟ !!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου