Γκρίζα νιάτα

21.07.2014

 

Κάποια παιδιά δε μοιάζουν με τ’ αλλά.

Έχουν τη μοίρα καταραμένη…

Μες στο κλουβί τους είναι κλεισμένα,

και αιωρούνται στο κενό.

 

Μεγαλωμένα απ’ τη γιαγιά τους.

Δεν έχουνε πιει μητρικό γάλα,

μα ούτε πατέρας τα περιμένει,

πάντοτε απόντες ήταν κι οι δυο…

 

Τα όνειρα τους μικρά ή μεγάλα,

δεν τα στήριξε ανθρώπινο χέρι,

τη μοναξιά τους βρίσκουν λημέρι…

Και μεγαλώνουν πιο γρήγορα απ’ τ’ αλλά…

 

Αγρίμια σκιαγμένα στο ανθρώπινο χάδι,

τους το ’χει αφήσει η ανασφάλεια σημάδι…

Αγριολούλουδα κομμένα

σε μια αποψίλωση με το στανιό.

 

από την ποιητική συλλογή “Κίρκης φιλί”

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Μεγαλωμένα απ’ τη γιαγιά τους.
    Δεν έχουνε πιει μητρικό γάλα”

    Η σκληρή πραγματικότητα στα χρόνια της μεγάλης μετανάστευσης μετά τον εμφύλιο – με τις ηρωίδες γιαγιάδες και τα στερημένα, γκρίζα παιδιά…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου