Γλάροι

13.10.2014

 

 

Λευκές πινελιές λικνίζονται

στη γραμμή του ορίζοντα

κι αγκαλιάζουν ηδονικά

το γαλάζιο του ουρανού.

 

Πετούν ψηλά, πέφτουν χαμηλά,

ανοίγουν και κλείνουν τις φτερούγες

και μακάρια απολαμβάνουν

τη γαλήνη του αιθέρα.

 

Καπνός φουγάρου, χέρια απλωμένα,

γίνονται σειρήνες για ένα κάλεσμα

σε καινούριες εμπειρίες.

 

Το κερί πετούν από τ΄ αυτιά

και τις ακολουθούν

στο μακρινό τους το ταξίδι.

Γίνονται ταξιδιώτες τ’ ουρανού

έτοιμοι να ζήσουν

μ’ όλες τους τις αισθήσεις.

 

Και πριν το βράδυ σιμώσει,

γυρίζουν πίσω κατάκοποι

κι ευτυχισμένοι.

Στο βράχο τους κάθονται ήσυχα

και αγναντεύουν το πέλαγο,

περιμένοντας τον ήλιο να ανατείλει

κι άλλες σειρήνες να τους πάρουν

μαζί τους σε ταξίδια πιο μεγάλα!

 

_

γράφει η Χριστίνα Σουλελέ

Η Χριστίνα Σουλελέ γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα. Είναι δασκάλα ειδικής αγωγής και υπηρετεί 21 χρόνια στην εκπαίδευση. Χόμπυ της η ορεινή πεζοπορία. 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μαριάνθη Πλειώνη

    Εικόνες πολύχρωμες ,μας ταξιδεύουν με τους γλάρους, χέρια απλωμένα μας καλούν σε καινούρια ταξίδια… Καλώς ήρθες στην όμορφη συντροφιά μας Χριστίνα ,με τις λευκές σου πινελιές!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλώς σας βρήκα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου