Γράμμα σε σένα, καθημερινέ περαστικέ

13.12.2015

 

 

Για κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας υπάρχει μια επιβεβαίωση για την ύπαρξή μας σε αυτόν τον κόσμο τον γεμάτο παρανοήσεις. Τον κόσμο αυτόν με τους πολλούς ανθρώπους. Τους ανθρώπους που σε ύστατη προσπάθεια για επιβίωση χάνουν το είναι τους. Ξεχνούν τι σημαίνει ν' αγαπάς τον εαυτό σου. Ξεχνούν πως η ευτυχία βρίσκεται στα απλά. Στα καθημερινά. Σε αυτά που η ουσία τους έγκειται όχι στην χρηματική τους αξία, στο υλικό τους, στο μέγεθός τους. Σε αυτά που η αξία τους υφίσταται μέσω του ατόμου που του την δίνει. Εμείς κάνουμε τα ασήμαντα, σημαντικά. Η στάση μας. Η στάση μας απέναντι στα πράγματα. Η στάση μας απέναντι στους ανθρώπους.
Και σαν κύκλος έρχομαι και πάλι στην αρχή. Η επιβεβαίωση της ύπαρξής μας αναφέρθηκε. Τι είναι αυτό; Τι σημαίνει για σένα «υπάρχω»; Να σου μιλήσω παρατηρώντας την πραγματικότητα από μια στιγμή έξω περιμένοντας το λεωφορείο, μπαίνοντας στο μετρό, πίνοντας καφέ στην γειτονική καφετέρια, παρατηρώντας τους συμφοιτητές μου από τα έδρανα, ακούγοντας τους καθηγητές μου, ζώντας με τους γονείς μου, συζητώντας με φίλους μου, βγαίνοντας με το αγόρι μου. Ο καθένας θέτει τις βάσεις της ζωής του ανάλογα με τις εμπειρίες του. Τα κριτήρια για ζωή διαφέρουν. Οι ποικίλες απόψεις δεν συνδυάζονται. Οι παραπάνω παρατηρήσιμοι παράγοντες που τέθηκαν υπό πειραματική σκοπιά μού προσέφεραν τη θέαση της ζωής τους. Ως συμπέρασμα δεν θα θέσω τίποτα. Όχι ακόμη.
Η ζωή κυλά και δεδομένα μου αλλάζουν συνεχώς. Τι σημαίνει «υπάρχω» για μένα; Υποθέτω πως είμαι σε θέση να απαντήσω σύμφωνα με την τωρινή μου κατάσταση. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί οι άνθρωποι έχουμε την τάση να δρούμε κατά κύριο λόγο βάσει την ψυχολογίας μας. Ίσως οι αντιδράσεις μας απέναντι στα πράγματα να μην είναι μόνο ο συγκερασμός εμπειριών, κουλτούρας, ιδεολογίας, γνώσεων, ωριμότητας κλπ., αλλά να τίθεται και ένας ακόμη παράγοντας. Αυτός της ψυχολογίας. Ο τομέας αυτός έρχεται σε σύγκρουση με την επιστήμη (αν και αυτός λένε ότι ανήκει στις επιστήμες), καθώς πιστεύεται πως οι ανθρώπινες αντιδράσεις είναι αποτέλεσμα ορμονών. Και σκέφτομαι... Αν όλα είναι θέμα ορμονών σημαίνει πως όλα μπορούν να επεξηγηθούν μέσω της επιστήμης. Αν όντως συμβαίνει αυτό, τότε η αιώνια μάχη ανάμεσα στην καρδιά και τη λογική δεν υπάρχει; Και αν όλα είναι αποτέλεσμα φυσιολογικών αντιδράσεων του οργανισμού τότε η ψυχολογία είναι απλά ένα άλλοθι... Τί εννοώ; Πως η στάση απέναντι στον εαυτό μας και ο τρόπος που επιλέγουμε να ζήσουμε είναι και η υγεία μας. Αν δεν με αγαπήσω... Θα αρρωστήσω. Υποθέτω. Όλα υποθέσεις είναι. Ίσως και χωρίς καμία βάση.
Επανέρχομαι. Τί σημαίνει για μένα «υπάρχω». Πρόσφατα είχα μια συζήτηση. Στο μετρό Συντάγματος. Μαζεύοντας φράσεις στο μυαλό μου από τη συζήτηση συνειδητοποίησα πόσο ευτυχισμένη είμαι. Αγαπώ την ζωή μου βλέποντας τα λάθη της. Έχει πολλά ελαττώματα, όπως ακριβώς κι εγώ. Το θετικό είναι ότι κάποια μπορώ να τα αναγνωρίσω. Αυτό με κάνει να αμφισβητώ συνεχώς τον εαυτό μου προσπαθώντας να τον βελτιώσω. Αγαπώ τους φίλους μου. Φίλοι! Σε βοηθούν. Αντιμετωπίζεις τα δύσκολα. Την ευτυχία δεν μπορείς να τη βιώσεις μόνος.Αν και αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι είμαστε μόνοι μας. Γεννηθήκαμε μόνοι μας και θα πεθάνουμε μόνοι μας. Προσθέτω επίσης ότι αγαπώ τη φύση. Ότι αγαπώ το μέλλον και τα σχέδια που κάνω γι' αυτό. Βρίσκω λόγο για να χαμογελάω. Βρίσκω διέξοδο όταν τα προβλήματα κάνουν έφοδο στην ζωή μου. Είναι πολλά… Η ύπαρξή μου βασίζεται στο ότι ξέρω τι θέλω. Το οξυγόνο μου είναι η αγάπη. Αν δεν δώσω, αν δεν πάρω αγάπη, θα πεθάνω. Η αγάπη είναι αυτή που σε κάνει καλύτερο. Δεν πρέπει να κρατάμε μέσα μας τέτοια συναισθήματα.
Αν αγαπάς δείξε το. Τα αύριο είναι πολύ μακριά για να το αφήσεις για τότε να περιμένει.


Με εκτίμηση, ο διπλανός, περαστικός σου.

 

_

γράφει η Ξένια Ζερβού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Υπό κώδωνα

Υπό κώδωνα

Φίλη αγαπημένη μου Ξέρω, θα στενοχωρηθείς με αυτά που θα σου γράψω, αλλά πρέπει κάπου να τα πω, γι’ αυτό δεν είναι οι φίλοι; Έχεις υγιή αφτιά και μυαλό ευρύ και θα με βοηθήσεις, το νιώθω. Αγάπη μου, λόγω της εγκυμοσύνης μου ο καλός μου ο Αντρέας με έχει θέσει υπό...

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Παραπολιτικά – κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου   «Ιστορία της Μακεδονίας» του κορυφαίου, ελληνιστή καθηγητή Nicholas G.L. Hammond. Το Σάββατο ο έβδομος τόμος. 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός για την θεατρική παράσταση «Μπαμπά μη ξαναπεθάνεις Παρασκευή» Το CD...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Την βρήκα σε έναν σωρό από σκουπίδια. Μια μικρή, λυπημένη κούκλα με τα μάτια κλειστά, το χέρι της να κρέμεται, τα μαλλιά της ακόμα μακριά αλλά αδύναμα και μπερδεμένα. Θα ήθελε να τη χτενίσεις.[...] _ γράφει η Βασιλική...

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Παππού μου, γεια σου. Ο Τζουνέιντ είμαι. Ήθελα καιρό να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα πώς να στείλω το γράμμα. Τώρα βρήκα έναν καλό κύριο, Μπάμπη τον λένε, που ήρθε μια μέρα στον καταυλισμό κι έφερε σοκολάτες στα παιδιά και μου υποσχέθηκε ότι θα στο στείλει αυτός. Είμαστε...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η μαριονέτα

Αγαπημένη μου Ανθή, Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε,...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η κλωστή

Αγαπημένε μου, Έπιασε ψύχρα. Δεν σου έραψα ακόμα εκείνα τα κουμπιά, που λείπουν απ’ το πουκάμισό σου. Τα πρώτα δύο να σου φυλάνε το στέρνο. Κρέμασα με την κλωστή λίγη καρδιά στον τοίχο. Ένα μικρό της κομμάτι. Τα υπόλοιπα στέκουν σιωπηλά και σιγοκαίνε μες στη στάχτη...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Αλεξια. Καλλεργη

    Ένα θαυμάσιο γράμμα που με εκφράζει και με αγγίζει απόλυτα ,οι αλήθειες της είναι και δικές μου…Μπράβο !!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου