Γράμμα στη βροχή

25.10.2015

 Θεσσαλονίκη 25/10/2015, λίγο πριν το ξημέρωμα



Ακόμα μια άυπνη νύχτα γέρνει επάνω μου κι η βροχή που ολοένα δυναμώνει, κτίζει στάλα - στάλα τη μορφή σου.
Αναρωτιέμαι γιατί σου γράφω, αφού καν δε σου μιλώ, από ποιο μυστικό μονοπάτι αναδύθηκε και πάλι η εικόνα σου στα μάτια μου, που δε λέει ακόμα να γεράσει.
Ίσως κι εσύ είσαι θύμα τούτης της άσπλαχνης βροχής, ένας περαστικός που έψαχνε γωνιά για να κρυφτεί και τρύπωσες λαθραία στο μυαλό μου.
Θυμάσαι, μισούσα πάντα τη βροχή και τότε που με κρατούσες αγκαλιά και τώρα που κανείς δεν μου κρατά το χέρι. Μα είμαι καλά, δεν έχω τίποτα καινούριο να σου πω και εξακολουθώ να ζω, δίχως τον ήχο της φωνής σου.
Έβαψα το δωμάτιο μπλε, το μπλε της νύχτας που αγαπούσες και κρύβομαι εκεί, μακριά από το ολόγιομο φεγγάρι που σου μοιάζει. Γέμισα το ταβάνι με κίτρινα αστέρια και ξεφορτώθηκα το δικό σου μαξιλάρι. Ξεχώρισα τη λύπη απ΄ τη χαρά κι έμαθα να αγαπώ τον εαυτό μου.
Οι λέξεις που πίστευα πως σου χρωστούσα, πέθαναν πια, όσο κι αν ψάχνω να τις βρω, να τις ανακαλέσω, έγιναν δέντρα νεκρά και η μυρωδιά τους ξεθώριασε κι αυτή, μαζί με τη δική σου.
Φοβήθηκα πως το αποτύπωμα σου, θα είχε αφήσει μια τρύπα στο μέρος της καρδιάς, μα είχα μετρήσει το σωστό για λάθος μου. Θύμωσα, πόνεσα, έκλαψα και ο χρόνος σου όλο άλλαζε πλευρό, ποτέ του, ούτε μια φορά, δεν μου χαρίστηκε, χατίρι να μου κάνει. Έγινε αυτός εχθρός μου κι εσύ ο μετρονόμος.
Και τότε άλλαξα εγώ. Άλλαξα χρόνο, λέξεις, μυρωδιές, άλλαξα σχήμα. Έγινα κύκλος, άμβλυνα τις γωνιές μου, δε σου επέτρεψα ούτε μια, τόση δα μικρή γωνίτσα να φωλιάσεις.
Είμαι καλά, πολύ καλά σου λέω, μάθε το, να το ξέρεις. Ούτε η βροχή, ούτε η μοναξιά, ούτε το τέλος με τρομάζουν. Γιατί ο φόβος λύνεται, μόλις λυθούν τα μάγια.
Είναι μονάχα λόγια της βροχής, λέξεις που θα στεγνώσουν κάτω από το φως του πρωινού ήλιου. Αλήθεια, δεν είναι που θέλω να μιλώ, πόσο μάλλον σε σένα. Τίποτα δε μου λείπει. Ούτε κι εσύ.
Και τόση ώρα, γράφω ένα γράμμα στη βροχή, όχι σε σένα, μη γυρίσεις.

 

_

γράφει η Νατάσσα Καραμανλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Υπό κώδωνα

Υπό κώδωνα

Φίλη αγαπημένη μου Ξέρω, θα στενοχωρηθείς με αυτά που θα σου γράψω, αλλά πρέπει κάπου να τα πω, γι’ αυτό δεν είναι οι φίλοι; Έχεις υγιή αφτιά και μυαλό ευρύ και θα με βοηθήσεις, το νιώθω. Αγάπη μου, λόγω της εγκυμοσύνης μου ο καλός μου ο Αντρέας με έχει θέσει υπό...

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Παραπολιτικά – κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου   «Ιστορία της Μακεδονίας» του κορυφαίου, ελληνιστή καθηγητή Nicholas G.L. Hammond. Το Σάββατο ο έβδομος τόμος. 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός για την θεατρική παράσταση «Μπαμπά μη ξαναπεθάνεις Παρασκευή» Το CD...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Την βρήκα σε έναν σωρό από σκουπίδια. Μια μικρή, λυπημένη κούκλα με τα μάτια κλειστά, το χέρι της να κρέμεται, τα μαλλιά της ακόμα μακριά αλλά αδύναμα και μπερδεμένα. Θα ήθελε να τη χτενίσεις.[...] _ γράφει η Βασιλική...

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Παππού μου, γεια σου. Ο Τζουνέιντ είμαι. Ήθελα καιρό να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα πώς να στείλω το γράμμα. Τώρα βρήκα έναν καλό κύριο, Μπάμπη τον λένε, που ήρθε μια μέρα στον καταυλισμό κι έφερε σοκολάτες στα παιδιά και μου υποσχέθηκε ότι θα στο στείλει αυτός. Είμαστε...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Διαβάστε κι αυτά

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η μαριονέτα

Αγαπημένη μου Ανθή, Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε,...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η κλωστή

Αγαπημένε μου, Έπιασε ψύχρα. Δεν σου έραψα ακόμα εκείνα τα κουμπιά, που λείπουν απ’ το πουκάμισό σου. Τα πρώτα δύο να σου φυλάνε το στέρνο. Κρέμασα με την κλωστή λίγη καρδιά στον τοίχο. Ένα μικρό της κομμάτι. Τα υπόλοιπα στέκουν σιωπηλά και σιγοκαίνε μες στη στάχτη...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Υπέροχο πραγματικά κείμενο.Πλούσιο σε συναισθήματα και εικόνες που το τέλος του ξαφνιάζει με μαεστρία.

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο και δυνατο κείμενο!!Μπράβο σας!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου