Γράψε, του Χριστόφορου Τριάντη

22.02.2016

write_pen

Γράψε

Γι' αυτούς που

βρώμισαν

με τις ψευτιές τους

τον κόσμο

Γράψε

Για το σύμπαν

που γέμισε εύκολους εραστές

και φτηνοεπαναστάτες

Γράψε

Για τους γιους της φωτιάς

που ο Ήλιος κυλά στις φλέβες τους

Έχουν τον Χριστό

στα στήθη τους

όπως τα παιδιά

Γράψε

Για ό,τι αγαπάς και πονάς

Φτάνει να νιώσεις

ότι βγαίνεις από της λήθης τους τοίχους

δίχως καμπούρες

και στριγκλίσματα

Γράψε

Για τους μικροαστούς 

είναι πολλοί

και περιφέρονται αποχαυνωμένοι

στις συνάφειες και τις συνεστιάσεις

Μα μην ξεχάσεις

και σένα τον ίδιο

να συμπεριλάβεις στη σειρά τους

Γράψε

Για τη μοναξιά σου

φτάνει να κρατάς ακέρια

τη θλίψη σου

Τον πόνο σου - σιωπηλά -

σημαία σου να τον κάνεις

εκεί στα βαθιά της ύπαρξης

Γράψε

Για να διαλύσεις

τα δεσμά της σάρκας

και στο άπειρο να πετάξεις

μαζί με τους μάρτυρες

και τους Αγίους

Γράψε

Για την ανθρωπότητα που στόμωσε

Μπούχτισε απ' τις εύκολες ιδέες

και τα προσωπεία αρχόντων και πριγκίπων

Γράψε

Για τον χρόνο

που μακελεύει

τις αλήθειές σου

Όλο απόρριψη κι αρρώστια

σκορπά στα μονοπάτια της ζωής

Γράψε

Για να νιώσεις ελεύθερος

μια στιγμή

Μα μην ξεχνάς : αστράτευτος να μείνεις 

κι όλος αμφιβολία

Γράψε

τη μέρα μια γραμμή

η νύχτα μόνη της

γράφει τα όνειρά σου

Κι όταν σταματήσεις

τις γραφές 

μες στον κόσμο

θα ‘σαι μια λέξη

μια ιστορία

Βέβαια, δεν θα 'χει

και τόση σημασία

Μην το ξεχνάς!

Μόνο να γράφεις

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    ……Κι όταν σταματήσεις

    τις γραφές

    μες στον κόσμο

    θα ‘σαι μια λέξη

    μια ιστορία

    Βέβαια, δεν θα ‘χει

    και τόση σημασία

    Μην το ξεχνάς!

    Μόνο να γράφεις …………

    Πολύ όμορφο και αληθινό!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Μου άρεσε πολύ αυτό το δυνατό Γράψε! Και ναι το χέρι να μην παύει να μιλά για όλα αυτά…

    Απάντηση
  3. Xριστίνα Σουλελέ

    Υπέροχο! Δυνατό! Γράφε Χριστόφορε κι όταν σταματήσεις θα είσαι μια λέξη στον κόσμο.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου