Γράψε, του Χριστόφορου Τριάντη

22.02.2016

write_pen

Γράψε

Γι' αυτούς που

βρώμισαν

με τις ψευτιές τους

τον κόσμο

Γράψε

Για το σύμπαν

που γέμισε εύκολους εραστές

και φτηνοεπαναστάτες

Γράψε

Για τους γιους της φωτιάς

που ο Ήλιος κυλά στις φλέβες τους

Έχουν τον Χριστό

στα στήθη τους

όπως τα παιδιά

Γράψε

Για ό,τι αγαπάς και πονάς

Φτάνει να νιώσεις

ότι βγαίνεις από της λήθης τους τοίχους

δίχως καμπούρες

και στριγκλίσματα

Γράψε

Για τους μικροαστούς 

είναι πολλοί

και περιφέρονται αποχαυνωμένοι

στις συνάφειες και τις συνεστιάσεις

Μα μην ξεχάσεις

και σένα τον ίδιο

να συμπεριλάβεις στη σειρά τους

Γράψε

Για τη μοναξιά σου

φτάνει να κρατάς ακέρια

τη θλίψη σου

Τον πόνο σου - σιωπηλά -

σημαία σου να τον κάνεις

εκεί στα βαθιά της ύπαρξης

Γράψε

Για να διαλύσεις

τα δεσμά της σάρκας

και στο άπειρο να πετάξεις

μαζί με τους μάρτυρες

και τους Αγίους

Γράψε

Για την ανθρωπότητα που στόμωσε

Μπούχτισε απ' τις εύκολες ιδέες

και τα προσωπεία αρχόντων και πριγκίπων

Γράψε

Για τον χρόνο

που μακελεύει

τις αλήθειές σου

Όλο απόρριψη κι αρρώστια

σκορπά στα μονοπάτια της ζωής

Γράψε

Για να νιώσεις ελεύθερος

μια στιγμή

Μα μην ξεχνάς : αστράτευτος να μείνεις 

κι όλος αμφιβολία

Γράψε

τη μέρα μια γραμμή

η νύχτα μόνη της

γράφει τα όνειρά σου

Κι όταν σταματήσεις

τις γραφές 

μες στον κόσμο

θα ‘σαι μια λέξη

μια ιστορία

Βέβαια, δεν θα 'χει

και τόση σημασία

Μην το ξεχνάς!

Μόνο να γράφεις

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    ……Κι όταν σταματήσεις

    τις γραφές

    μες στον κόσμο

    θα ‘σαι μια λέξη

    μια ιστορία

    Βέβαια, δεν θα ‘χει

    και τόση σημασία

    Μην το ξεχνάς!

    Μόνο να γράφεις …………

    Πολύ όμορφο και αληθινό!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Μου άρεσε πολύ αυτό το δυνατό Γράψε! Και ναι το χέρι να μην παύει να μιλά για όλα αυτά…

    Απάντηση
  3. Xριστίνα Σουλελέ

    Υπέροχο! Δυνατό! Γράφε Χριστόφορε κι όταν σταματήσεις θα είσαι μια λέξη στον κόσμο.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου