Γυναίκα η Πρώτη

6.09.2015

 

 

panos_lakkas_woman

Φωτογραφία: Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας

Λιωμένα ρολόγια στεγνά από μνήμες
και μια γυναίκα πρωτόπλαστη της αγάπης
απόψε πλανάται ως ανθός ο πρώτος στο νου
στην Εδέμ των θαυμάτων ως άχραντος καρπός.

Γυμνό το σώμα κοσμημένο με φως κι αμαρτία
το ασπάστηκα, όχι για ηδονή, μήτε για κείνη
την τελειότητα του πηλού που το χάϊδεψε
μονάχα για την ανάγκη της αγάπης
να διαπερνά την σάρκα και να ποθεί την ψυχή.

Γυναίκα η πρώτη, καμωμένη της κίνησης των άστρων
δοσμένη σαν αντίδωρο ζωής σ' άγονες μέρες
κι εγώ ο νέος Αδάμ ευγνωμονώ και ψέλνω
Κύριε, να υπάρξω η αιωνιότητά της
εισάκουσον μου Κύριε την κραυγή μου.

Και έπνευσαν οι άνεμοι ν' ακουστεί ως κάτω
στις πύλες της κόλασης, πως επικράνθη ο χρόνος
καθώς φθορά δεν λογίζει η αγάπη.

 

_

γράφει ο Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • Ανώνυμος

      Σε ευχαριστώ πολύ Ελένη μου, την καλησπέρα μου με αγάπη!

      Απάντηση
  1. Βαγγέλης Ξένος

    Δωρο δοσμένο απο το Θεό, να ακουμπας την ψυχή, να διαβάζεις το αίσθημα, να γράφεις την ζωή ….φίλε μου.!!!

    Απάντηση
    • Θεοτόκης

      Σας ευχαριστώ από καρδιάς κύριε Βαγγέλη, για όλα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου