Γυναίκα

8.03.2017

woman-429995_1920

Από την πρώτη τη στιγμή, στον κόσμο αυτό που θα ’ρθεις
είσαι ταγμένη μια ζωή, αγάπη να μας μάθεις.
Σαν αδελφή μοιράζεσαι ό,τι κι αν έχεις λάβει
αφού αγάπη αδελφική σαν φάρος σε ανάβει.
Σαν σύντροφος ολημερίς τον εαυτό σου δίνεις
κι ας έρχονται μύριες στιγμές που μαύρα δάκρυα ρίχνεις.
Γίνεσαι χάδι και φιλί, δροσιάς πηγή στο κάμα
και παίρνεις για ανταμοιβή την πίκρα και το κλάμα.
Κι όταν το φέρει ο Θεός και γίνεις και μητέρα
παίρνεις μια όψη άγια ωσάν την Πλατυτέρα.
Δίνεις το αίμα της καρδιάς παιδιά για ν’ αναστήσεις
στο όμορφο και στο καλό να τα καθοδηγήσεις.
Κι όταν εγγόνια με καιρό σου φέρουν τα παιδιά σου
θαρρείς πως πίσω έρχονται τα νιάτα τα δικά σου.
Πατείς στη γη αλλά πετάς, “γιαγιά” σαν σε φωνάζουν
κι ευθύς δυο χέρια παιδικά τρέχουν και σ’ αγκαλιάζουν!

Σ’ όποιο κι αν ανεβείς σκαλί της κοινωνίας πάνω
Γυναίκα, τσ’ αξιωσύνες σου δεν αντιπαραβάνω.
Δασκάλα, φίλη και γιατρός, κορώνες με πετράδια
χωρίς αυτές η ζήση μας σίγουρα θα ’ναι άδεια.
Διδάσκεις και διδάσκεσαι, παίρνεις χαρά και δίνεις
εγγύηση ο λόγος σου σαν παίρνεις την ευθύνη.
Με ένα λόγο σου απλό τα πάντα γαληνεύεις
αισθήματα πίκρας και θυμού δεν εξωτερικεύεις.
Τον όρκο αυτόν που έδωσες στον μέγα Ιπποκράτη
κρατάς τον φάρο στη ζωή, στα μήκη και στα πλάτη.

Γυναίκα είσαι μια ζωή στήριγμα κοινωνίας
διώχνεις με μία κίνηση τα νέφη της ανίας.
Πολλοί σε εξυμνήσανε και γράψανε για σένα
γιατί έγραψες ιστορικά κεφάλαια τιμημένα.
Σουλιώτισσα, Ηπειρώτισσα, μα και σαν Μπουμπουλίνα
στην άμμο έκανες με μιας ν’ ανθοβολούν τα κρίνα.
Κρινάκια αγνά της λευτεριάς παντού είναι φυτρωμένα
και εξυμνούν τα κάλλη σου θυσίες ποτισμένα.
Αγώνες έδωσες πολλούς στης φάμπρικας τον χώρο
δικαιωμάτων λάβαρο κρατάς μέσα στον χρόνο.

Πως είναι λέει τάχατες σήμερα η γιορτή σου
μα να γιορτάζεις θα ’πρεπε σε όλη τη ζωή σου!
Όμως χιλιάδες σε πατούν, μυριάδες σε χλευάζουν
μα απ’ το βάθρο της τιμής δεν θα σε κατεβάσουν!
Χρόνια πολλά, γυναίκα εσύ, π’ όλα τα ενσαρκώνεις
θύελλες ενθουσιασμού στο διάβα ξεσηκώνεις!

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    “Μα να γιορτάζεις θα ’πρεπε σε όλη τη ζωή σου!” Αυτό αγαπημένη μου Χρυσούλα το κρατώ… για όλα όσα τόσο γλαφυρά, τόσα μοναδικά περιέγραψες… για όλους αυτούς τους ρόλους “Ζωής” που καλείτε να φέρει σε πέρας μια γυναίκα, αξίζει να την γιορτάζουν και να γιορτάζει κάθε μέρα!!! Την αγάπη μου!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου , αγαπημένη μου Σοφία!
      Να σας έχει ο Θεός καλα!
      ΥΓΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΚΙ ΕΛΠΙΔΑ!
      Τα φιλιά μου και την αγάπη μου!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου