Το πιο πρόσφατο
2019 Ευχές και πόθοι
Το νου μου πλημμύρησαν ευχές μα και πόθοι
κι η πένα μου βάλθηκε τα ξόμπλια* να κλώθει!
Να βγάζ’ η ελπίδα φτερά σαν το γλάρο!
Να βλέπ’ η αγάπη σαν βάρκα το φάρο! …
Αρχική › Δημιουργοί › Π › Χρυσούλα Πλοκαμάκη
Δημιουργός
Χρυσούλα Πλοκαμάκη
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 4
Ποιήματα από διαγωνισμούς
Κόκκινο κοράλλι
Κόκκινο κοράλλι η ελπίδα
Φώλιασε στην άμμο …
Πιάσε κουπί, ψυχή μου, να φύγουμε…
Μέρες είχα να πιάσω το κουπί της σκέψης μου
να γοργοταξιδέψω στο γαλάζιο της πιο βαθιάς θάλασσας,
αυτής που γνωρίζει καθημερινά φουρτούνες και νηνεμία αντάμα …
Η Κρήτη μας
να γίνουν περισσότερες κι απ’ την καυτή την άμμο.
Να πιάσουν, να σκορπίζονται στους πέντε τους ανέμους
να διαλαλούνε τις χαρές σ’ όλους τους πικραμένους. …
Πόσο αντέχει ο γάιδαρος;
γι’ αυτό θα φύγω απ’ το χωριό, γάιδαρο να γυρεύω.
Θα πάω εδώ, θα πάω εκεί, μα κάπου θα παντίξω …
Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2018
έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2018».
Το τίμημα
Πονάς και αγωνίζεσαι κάτι να γίνεις κάτι
και παίρνεις ρίσκα στη ζωή και φόρτωμα στην πλάτη.
Ξυπνάς και γίνεσαι με μιας ο Βέγγος της παρέας …
Έχω κι εγώ ψυχή
'Ζώα'' μας είπαν κι έβαλαν λουράκι στο λαιμό μας πιστά να προστατεύουμε το κάθε αφεντικό μας. Άλλος μας έχει από χαρά, και άλλος από λύπη ίσως γιατί μια συντροφιά, στον κόσμο αυτό του λείπει... Άλλος…
Αν αγαπάς, να αγαπάς
Αν αγαπάς, να αγαπάς σαν να ‘ναι ο Θεός σου,
ο ήλιος , το νεράκι σου κι ο μόνος άνθρωπός σου.
Να γίνεσαι πάντα γι’ αυτόν αιτία για να ζήσει, …
Σχολική χρονιά
Σε λίγες μέρες στα σχολειά κουδούνι θα χτυπήσει Χιλιάδες Ελληνόπουλα να τα καλωσορίσει
Λόγια, λόγια, λόγια..
Πολλώ λογιώ τα λόγια μας, όσα 'ν' και τα μαλλιά μας
λόγια που βγαίνουν απ' το νου και μπαίνουν στην καρδιά μας
Λόγια που τριαντάφυλλα στολίζουν τη στρατιά μας …
Η φωτογραφία
Σ' ένα συρτάρι μου παλιό έψαχνα τις προάλλες
και βρήκα σάκα σχολική από στιγμές μεγάλες.
Τότε που σχολιαρόπαιδο διάβαζα τα βιβλία …
Τ΄ακροθαλάσσι και ο νιός
Στ' ακροθαλάσσι μια βραδιά σεργιάνιζα μονάχη
ολόγυρά μου θάλασσα κι αγριεμένοι βράχοι.
Το φεγγαράκι έστεκε στη μέση τ' ουρανού μου …
Η ζυγαριά
Όντες θα ’ρθούμε στη ζωή, την πόρτα σαν διαβούμε
η Μοίρα μας για όλους μας το “ζύγι” ξέρει πού ’ναι.
Μια ζυγαριά αλάθητη για όλους μας κρατάει …
Τ’ απόβραδο στη γειτονιά
Τ' απόβραδο στη γειτονιά είχε περίσσια χάρη...
είχε τη λάμψη απ' την καρδιά τη χάρη απ' το φεγγάρι...
Στα πεζουλάκια της αυλής τριγύρω μαζεμένοι... …
Έτσι, όπως κινήσαμε
Όπως κινήσαμε μαζί κοντά μισό αιώνα
έτσι και θα τελειώσουμε της ζήσης τη σταγόνα...
Θα με κρατάς, θα σε κρατώ κι όπου 'θελε μας βγάλει …
Η πρώτη σκέψη το πρωί – Η τελευταία το βράδυ
(Άναρθρες Κραυγές Στο Μετέωρο Βήμα Μιας Ακροστιχίδας)
Ηθελα, Θεέ μου, να σου πω το τι με βασανίζει...
Ποια σκέψη έρχεται στο νου, η μέρα σαν πορίζει! …
Οικογένεια… Ο Θεσμός που χάνεται!
Ο κόσμος πάει χάλασε και ήθη δεν υπάρχουν
Ισως ελάχιστοι μπορούν σωστή οικογένεια να 'χουν
Κρίμα που φύγαν οι καιροί τότε που είχε αξία …
Πέντε παιδιά στο δώμα μας
Έπιασες και στολίστηκες κι έβαλες τα καλά σου
κι επίσκεψη μας έκανες, μοίρα, με τα παιδιά σου.
Κράταγες και τα δώρα σου π' άφηκες στο σαλόνι …
