Η πρώτη σκέψη το πρωί – Η τελευταία το βράδυ

Δημοσίευση: 15.06.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

 

 

(Άναρθρες Κραυγές Στο Μετέωρο Βήμα Μιας Ακροστιχίδας)

Ηθελα, Θεέ μου, να σου πω το τι με βασανίζει…

Ποια σκέψη έρχεται στο νου, η μέρα σαν πορίζει!
Ρωτώ τ’ αστέρια που ’φυγαν, τον ήλιο που προβάλλει,
Ως πού θα φτάσει τ’ όνειρο προτού χαθεί και πάλι;
Τι τάχα έκανα σωστά, ποιο λάθος πήρα δρόμο
Ηθελα και να κάτεχα, πόσο θα στείλεις πόνο;

Σε μια πατρίδα ιερή, πόσα καρφιά θα φτιάξουν
Και πού θα βρούνε δικαστή να την καταδικάσουν;
Ενα σταυρό τής βάλανε στην πλάτη της! Τι κρίμα!
Ψυχορραγεί και δεν μπορεί να πάρει ούτε βήμα.
Η πρώτη σκέψη το πρωί πριν καν τα μάτια ανοίξω

Τη δόλια την πατρίδα μου, πες μου, πώς να βοηθήσω;
Ο,τι κι αν κάνω χάνεται, άμμος κυλάει στο χώμα

Πέτρα τής βάλανε βαριά, μ’ αυτή ανασαίνει ακόμα!
Ριμάξανε οι τόποι της, φεύγουνε τα παιδιά της
Ως και οι άσπροι γλάροι της πετάξαν μακριά της!
Ισως να φταίω η τρελή, γιατί πιστεύω ακόμα

Η λευτεριά και η αντρειά πως κατοικούν στο δώμα!

Την πίστη αυτή την έχω εγώ κι άλλοι μυριάδες νέοι
Εχοντας στην πλατούλα τους ασήκωτα τα χρέη!
Λιγιαίνουν οι ελπίδες μου, καθώς λιγιαίνει η μέρα, και
Εχω την προαίσθηση, δεν πάει πάρα πέρα!
Υψιστε, που ’σαι δίκαιος, μη μας καταδικάσεις
Τα νιάτα που αξίζουνε, μ’ αγάπη ν’ αγκαλιάσεις!
Αν φύγανε για μένανε οι χρόνοι και διαβήκαν
Ισως οι μέρες που ’ρχονται να μη χαθούν στην πίκρα!
Απόγευμα και χάθηκε το φως στον ουρανό μου

Το σκότος πολυπύκνωσε κι έπνιξε τ’ όνειρό μου!
Ο χρόνος λέν’ πως είν’ γιατρός. Μα εδώ πληγές ανοίγει

Βαριά η πέτρα, ασήκωτη, στο τέλμα αυτό μας πνίγει!
Ρομφαία μοιάζει δίκοπη. Το αίμα μας κοχλάζει.
Αυτό το βράδυ η σκέψη μου σ’ αδιέξοδο με βγάζει.
Δε βλέπω φως. Στο πουθενά χάνονται οι θυσίες
Υστατο “χαίρε” στείλανε το Δίκιο κι οι Αξίες…

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 2 – 3 Μαρτίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 2 – 3 Μαρτίου 2024

Real News https://youtu.be/hOMlcAy2RLgΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Νύχτα χωρίς ανατολή

Νύχτα χωρίς ανατολή

Χαμόγελα αποχαιρετισμού στην αποβάθρα του σταθμού. Φορτωμένες οι αποσκευές τους με τα όνειρα της γνώσης, ταξιδεύουν ανυποψίαστοι στις ράγες της ανευθυνότητας. Νύχτα χωρίς ανατολή χάρισαν στο ταξίδι της νιότης. Η μετωπική σύγκρουση συνοδεύτηκε από τον κρότο της λάμψης...

Πάρε Με Όταν Φτάσεις

Πάρε Με Όταν Φτάσεις

Βάφεις τα χείλη κόκκινα το πανωφόρι βάζεις στην πόρτα μ’ αποχαιρετάς Πάρε με όταν φτάσεις   Βγαίνω για να σε ξαναδώ γυρίζεις με κοιτάζεις στέλνω φιλιά στον άνεμο Στο μάγουλο τα βάζεις   Μαζεύω από το πάτωμα τα ρούχα σου να πλύνω αλλάζω τα σεντόνια σου Την...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Πάρε Με Όταν Φτάσεις

Πάρε Με Όταν Φτάσεις

Βάφεις τα χείλη κόκκινα το πανωφόρι βάζεις στην πόρτα μ’ αποχαιρετάς Πάρε με όταν φτάσεις   Βγαίνω για να σε ξαναδώ γυρίζεις με κοιτάζεις στέλνω φιλιά στον άνεμο Στο μάγουλο τα βάζεις   Μαζεύω από το πάτωμα τα ρούχα σου να πλύνω αλλάζω τα σεντόνια σου Την...

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Όμορφα πλεγμένο, κρατάει το ενδιαφέρον από την αρχή έως το τέλος και μας αφορά όλους!!!. Την καλημέρα μου, Χρυσούλα.

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλημέρα Βάσω μου,

    Σε ευχαριστώ πολύ … Να είσαι καλα!

    Καλή συνέχεια!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Καθηλωτικό και πάλι το ποίημα-μονόλογος σου αγαπημένη μου Χρυσούλα. Με θέμα που προβληματίζει, ματώνει, πονάει…υπέροχη μοιρασιά, άξια να γεμίσει τις αποσκευές της ψυχής μας!!! Σ’ ευχαριστώ πολύ… να είστε όλοι πάντα καλά!!!

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλημέρα ΣΟΦΟΥΛΑ μου!

    Σε ευχαριστώ που πάντα με εμψυχώνεις…Που είσαι πλάι μου!
    Να σας έχει ο Θεός καλά!
    Πολλά φιλιά…!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου