2.07.2017
Μονόλογοι | Ποίηση

Έτσι, όπως κινήσαμε

Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Όπως κινήσαμε μαζί κοντά μισό αιώνα
έτσι και θα τελειώσουμε της ζήσης τη σταγόνα…
Θα με κρατάς, θα σε κρατώ κι όπου ‘θελε μας βγάλει
αυτή η στράτα της ζωής, που ‘ναι για μας μεγάλη…
Το χέρι μου στο χέρι σου φωλιά και χελιδόνι
δε μ’ άφησε ούτε στιγμή να απομείνω μόνη…
Όταν να πέσω πολεμώ κρατάς το αντισκάρι*
δυό χέρια διαφορετικά που γίνηκαν ζευγάρι…
Κι όταν σκοντάψεις που και μια, κρατώ να μη λυγίσεις
και το Θεό παρακαλώ… απ’ το χέρι μη μ’ αφήσεις.

*αντισκάρι=αντίσταση

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 26 – 27 Σεπτεμβρίου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 26 – 27 Σεπτεμβρίου 2026

Real News https://youtu.be/9skTRLRxG94?si=sQdNk01i1ckOrtBNΚαθημερινή https://youtu.be/zBXsgid2n3k?si=Y1x-OhrVwcyawY8i Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων...

Ανατροπή

Ανατροπή

Βάψε πολύχρωμα τα φτερά  Όσων πιστεύουν Ότι ζεις Και μνημόνευσε με ειρωνεία Αλλά και κατανόηση και θαλπωρή  Όλους τους άλλους  Να μην ξέρεις Πότε δύει ο ήλιος Είναι η πραγματική ανατροπή; Κρύψε καλά τα οστά Όλων των ζώων  Που βρίσκουν καταφύγιο  Στα πιο σημαντικά σου...

8 Μποφόρ

8 Μποφόρ

Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το πρόσωπό σου άτεχνο,μα μέσα απ’ τα μάτια σουέμαθα τη σημασία της τέχνης. Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το στόμα σου πλατύ και ασύμμετρο.Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τη γεωμετρία.Η ομορφιά σου δεν γνωρίζει κανόνες. Με 8 μποφόρ δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

8 Μποφόρ

8 Μποφόρ

Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το πρόσωπό σου άτεχνο,μα μέσα απ’ τα μάτια σουέμαθα τη σημασία της τέχνης. Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το στόμα σου πλατύ και ασύμμετρο.Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τη γεωμετρία.Η ομορφιά σου δεν γνωρίζει κανόνες. Με 8 μποφόρ δεν...

Μη παρουσία

Μη παρουσία

ΊχνηΠου το αίμα μου λέειΠως μάλλον είναι εφηβικά κατακάθιαΚρατώ καλά την μνήμη τουςΔιότι αν λησμονηθούνκαι τελέψει η ιδέα τουςΘα φύγει και η ελπίδαΝα αναστηθούν σε νέο χώμαΧώμα νοτισμένοΜε ιδρώτα από ζαχαρόνεροΣαν και κείνον που συνόδευεΠαιδιά χωρίς μπλούζες να...

Άλληλοι

Άλληλοι

Άλληλοι, παράλληλοι μέσα στου κόσμου ετούτη εδώ την τρέλα. Στην ίδια πόλη, στο ίδιο χάος, με άλλα βλέμματα και την αυτή αγωνία. Περνούμε δίπλα. Δεν ανταμώνουμε. Μοιραζόμαστε δρόμους, νύχτες, ανάσες, μα όχι εαυτούς. Εσύ στον κόσμο σου. Εγώ στον δικό μου. Κι ανάμεσά μας...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ
    Χριστίνα Σουλελέ στο 03/07/2017 σε 9:47 πμ

    Πολύ τρυφερό το ποίημά σας κ. Χρυσούλα. Έτσι είναι τα χέρια για να κρατούν αντισκάρι. Καλή σας μέρα!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη
    Σοφία Ντούπη στο 03/07/2017 σε 1:43 μμ

    Αγαπημένη μου Χρυσούλα έκλεισες, χώρεσες τόσο όμορφα ολόκληρη τη ζωή σου – μου…στο υπέροχο ποίημα σου, που δεν μπορώ να παρά να πω μπράβο σου!!!
    ”Όταν να πέσω πολεμώ κρατάς το Αντισκάρι* έτσι, έτσι αντιστεκόμαστε στις φουρτούνες κι έτσι μετριέται η αγάπη!!!

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ
    ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ στο 04/07/2017 σε 10:06 πμ

    Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Χριστίνα…
    Να είσαι καλά!
    Καλημέρα και καλή συνέχεια…

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ
    ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ στο 04/07/2017 σε 10:08 πμ

    Πολυαγαπημένη μου Σοφία,

    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!
    Μακάρι έτσι να είναι ως το ΤΕΛΟΣ…. Να υπάρχει… Και μόνο να υπάρχει ΜΑΣ αρκεί!

    Αγαπώ σας!
    Καλή σας μέρα!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *