Δεκαεννιά χιλιοστά

5.05.2018

Θέλησες να μου μιλήσεις για τα δεκαεννιά χιλιοστά

που προκαλούν πόνο

ωστόσο γύρισες αλλού το βλέμμα ψάχνοντας στο

ταβάνι από κάπου να πιαστείς

σε είδα να κρεμιέσαι όχι από το λαιμό όπως φοβήθηκα

αλλά από τα χέρια

λικνιζόμενη να κουβαλάς το βάρος

μιας γενικευμένης ενοχής στις πλάτες σου

ξεκίνησες να λες για τις καλαμιές που εμφανίζονται

στα όνειρά σου και που κινούνται νωχελικά

κάτω από την επίδραση ενός ψυχρού (βορινού) ανέμου

και εγώ που δε τόλμησα να σε κοιτάξω προσπάθησα

να φανταστώ τις καλαμιές σου χωρίς χρώμα παρά

μόνο ήχο αλλά το μόνο που κατάφερα να δω μπροστά μου

ήταν τα δώδεκα κεριά που δεν έσβησες

μπροστά από το παράθυρο με τα λιπαρά σημάδια

που άφησε το μέτωπό σου καθώς έψαχνες

τη ρωγμή που δεν χαράχτηκε ποτέ

θυμάμαι να σου λέω (ή μπορεί να το φαντάστηκα) πως

το αίμα στο τζάμι πλύθηκε

όχι όμως στο χερούλι της πόρτας ή στο στρώμα στο

διπλό μεταλλικό κρεβάτι και ας το γυρίσανε ανάποδα

για να κρύψουν την ατιμία

τα σημάδια παραμένουν εκεί ώσπου να σαπίσει ο χρόνος

ή μέχρι ωσότου τα χόρτα στην αυλή μεγαλώσουν, θεριέψουν,

διαπεράσουν τους τοίχους

και καταπιούν την ιστορία σου που δε κατάφερες

να εκφράσεις με λέξεις παρά μόνο με πράξεις

δεν κατάλαβε ποτέ κανείς

μοναχά κρίνανε τις χειρονομίες σου αφαιρετικές

άρα και επικίνδυνες

είναι που απέτυχαν να συλλάβουν την αφήγηση πίσω

από τον καθρέφτη

και αυτό νομίζω είναι το σφάλμα τούτου του κόσμου

_

γράφει η Έλενα Κοτσιλίτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου