thirteen

Ήμουν πολύ μικρή όταν τον γνώρισα. Τον ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά κι έκτοτε δεν έπαψα ποτέ να τον αγαπώ. Ήταν για μένα πάντα ο ένας και μοναδικός άνδρας στη ζωή μου. Ποτέ δεν μετάνιωσα για όσα άφησα πίσω μου και για όλα εκείνα που δεν έζησα για να είμαι μαζί του.

Μέσα από αυτή την αγάπη έμαθα να αντέχω, να έχω κουράγιο, πίστη και μεγάλη υπομονή. Έμαθα να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες με θάρρος και να αντιμάχομαι τη ζωή με όσο το δυνατόν περισσότερη αντοχή. Πλέον νιώθω πολύ δυνατή. Είμαι έτοιμη να συνεχίσω να ζω με αξιοπρέπεια και να συγχωρώ. Να δίνω την ευκαιρία σε εκείνους που μπορεί να μην ξέρω αν την αξίζουν, σίγουρα όμως ξέρω ότι τη λαχταρούν.

Εκείνο το βράδυ είχα μεγάλη αγωνία και η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή σε κάθε σκέψη που τον αφορούσε. Είχα μέρες να κοιμηθώ, από όταν με πήρε τηλέφωνο έτσι στα ξαφνικά. Ώσπου έφτασε η μεγάλη στιγμή. Βρισκόμουν σε κατάσταση πανικού όμως προσπαθούσα να μείνω ψύχραιμη και, με όσο κουράγιο είχα μέσα μου, τον περίμενα να έρθει. Όταν έφτασε έπεσα αμέσως στην αγκαλιά του. Έπειτα φίλησε τα παιδιά μας και στη συνέχεια μου διηγήθηκε πού ήταν δεκατρία χρόνια.

 

_

γράφει η Χαρά Κρέτα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!