Δεν έχω άλλη επιλογή!

11.12.2014

 

 

 

“Δεν έχω άλλη επιλογή!. .”
Αναφώνησε ο πρωταγωνιστής..
Το 1 τέχνασμα μετά άλλο έβλεπε να αποτυγχάνει
& εκείνος να αισθάνεται ανήμπορος να αλλάξει την μοίρα του..

Μα η μοίρα δεν αλλάζει μονάχα με λόγια.
Θέλει να μπορείς τις σκέψεις σου πράξη να κάνεις.
Τα θέλω σου να γίνονται κουπί που σε βοηθά στα όνειρά σου να φτάσεις!

Τι κάνεις όμως όταν το κουπί σου.. σπάσει;;
..Συνεχίζεις να προσπαθείς ή παραδίνεσαι στην μοίρα σου;;
..Εσύ τι θα έκανες;;

Πρώτου απαντήσεις, σκέψου!
..Πως δεν υπάρχει μοίρα..
Πως αντί για κομπάρσος, εσύ είσαι ο πρωταγωνιστής!
Εσύ είσαι εκείνος που καθορίζει τι θα αποκτήσει η.. τι θα χάσει!
Σκέψου!

Εσύ που παραιτήθηκες στην 1η σου αποτυχία.
Εσύ που φωνάξεις.. “Δεν μπορώ άλλο!”
Εσύ που έκανες φίλους εκείνους που σου έκλεψαν ότι είχες!

Αν είσαι ένας από τους παραπάνω, σε παρακαλώ..
..Πάψε να με διαβάζεις!
Η ζωή δεν είναι σε βιβλία & απόψεις,
παρά μόνο αν δεν συνοδεύονται από πράξεις!

..Η αλήθεια είναι πως όλα αυτά τα “εσύ” υπήρξαν κάποτε “εγώ” μου!
Η ζωή δεν έχει κανόνες ηθικής & δίχως προειδοποίηση από την μια μέρα στην άλλη είναι ικανή να σε φέρει.. με την πλάτη στον τοίχο!

..Και ο μοναδικός τρόπος για να την ξεγελάσεις είναι να της πεις. .

“Δεν έχω άλλη επιλογή!. .”

_

γράφει ο Κωνσταντίνος Κοφινάς

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου