Δεν θα σταματήσουμε να ταξιδεύουμε

28.09.2015

 

 

Δεν θα σταματήσουμε να ταξιδεύουμε.

Θα γίνουμ' εραστές –

θ' απλώσουμε το χέρι μας ν' αγγίξουμε το στέρνο τ' ουρανού,

θα γλείψουμε το σβέρκο της ζωής,

θα δαγκώσουμε τη ρώγα του κόσμου.

Θα γίνουμε πουλιά –

θα πετάξουμε

θ' αλαργέψουμε

θα χαθούμε.

Κι απ' τα χάη τ' ουρανού θα χύνουμε το βλέμμα μας

ως εκεί που τελεύουν οι θάλασσες

κι αχνοσβήνουν οι κάμποι.

Δεν θα σταματήσουμε να ταξιδεύουμε.

Θα μας κατακάψουνε λέξεις,

θα μας καταβρέξουν σιωπές.

Θα σπουδάσουμε την οδύνη,

θα θητεύσουμε στην απόγνωση.

Θα γίνουμε θεριά – θα παραφερθούμε.

Θα ζητήσουμε συγγνώμη

και δεν θα την πάρουμε ποτέ.

Θα γυρέψουμε αγάπη

και δεν θα τη βρούμε ποτέ.

Θ' απαρνηθούμε τη μοναξιά

και θα την έχουμε κάθε μέρα

κάθε μέρα

κάθε μέρα.

Αλλά δεν θα σταματήσουμε να ταξιδεύουμε.

Θ' ασβεστώσουμε το πεζούλι της προσμονής,

θ' ανοίξουμε τα παντζούρια στην προσδοκία.

Θα ονειρευτούμε

και θα διακινδυνέψουμε τη διάψευση.

Θα ερωτευτούμε

και θα διακινδυνέψουμε την απόρριψη.

Θα υπάρξουμε

και θα διακινδυνέψουμε τα πάντα.

Δεν θα σταματήσουμε να ταξιδεύουμε.

 

_

γράφει ο  Βαγγέλης Ντίνος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου