Πάει καιρός που με καλεί κάποιος προορισμός.

Χρόνια σα να περάσανε που φάνηκε το φως,

που προμηνύει το άδοξο τέλος του ταξιδιού μου

και συ, λήθη, παρηγοριά θα είσαι και αμοιβή μου.

 

Μα δεν ξεκίνησα και να, έχω αποκάμει ήδη.

Δε μου το είπανε θαρρώ πως τούτο το ταξίδι,

θα είναι τόσο σύντομο και θα ‘ρθει η σειρά μου,

να μαραθεί η νιότη μου• ρόδο που πέφτει χάμου.

 

 

_

γράφει ο Βασίλειος Ζήνας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!