Βασίλειος Ζήνας

Βασίλειος Ζήνας

Βασίλειος Ζήνας

Ο έρωτας κι ο θάνατος, ίδια σπαθιά βαστούνε.   - Ποιος ήρθε τώρα να με δει, την ώρα που πεθαίνω; - Ο Έρωτας είμαι, θνητέ, που τις καρδιές μαραίνω. -Η μοναξιά με νίκησε, σαν το κεράκι λιώνω. - Κάνε κουράγιο, λυγερέ, ακόμα λίγο μόνο. -Έλα κοντά μου, Έρωτα, έλα...

Απόψε ευωδίασαν της άνοιξης τα άνθη κι έτσι τελείωσαν ξανά οι μέρες του χειμώνα. Μόνο στο τζάμι μου σιμά, θρηνεί μιαν ανεμώνα, όσα περάσαν τραγουδεί και τη ζωή που εχάθει. Πέρα τ’ αηδόνια κελαηδούν, οι μυγδαλιές ανθίζουν κι ειν’ στολισμένα σα γιορτή, τα δέντρα στον...

Ανθίζουν τα δέντρα και ύστερα νεκρά ρίχνουν τα χρυσά τους φύλλα. Τα χέρια τους πλέον γυμνά νιώθουν του χειμώνα την ανατριχίλα. Ανατέλλει ο ήλιος για να δύσει, σέρνει την αρχαία πληγή. Τίποτα για πάντα δε θα ζήσει · μόνο η αιώνια αλλαγή. Πορεύονται οι άνθρωποι γοργά...

Πάει καιρός που με καλεί κάποιος προορισμός. Χρόνια σα να περάσανε που φάνηκε το φως, που προμηνύει το άδοξο τέλος του ταξιδιού μου και συ, λήθη, παρηγοριά θα είσαι και αμοιβή μου.   Μα δεν ξεκίνησα και να, έχω αποκάμει ήδη. Δε μου το είπανε θαρρώ πως τούτο το...