Επιλέξτε Page

Δε σου ζήτησα

18.05.2019

συμπόνοια δε σου ζήτησα
δε θέλω να λυπάται
όποιος δίπλα μου σταθεί 
μονάχα να θυμάται.

τις καλές μου τις πλευρές
που θέλω κι εμφανίζω
μα έχω και τις κάκιστες 
κι αυτές τις χαρίζω.

σε όσους το το θελήσανε
να με ποδοπατήσουν
μα κάστρα βρήκαν έναντι
δικά μου να τους δείξουν.

της ψυχής αλάβαστρο
τηρώ το καθεστώς της 
μαρμάρινο το φρόνημα
για κάθε τι δικό της.

ανάστημα θαρρώ
το τώρα της καρδιάς μου
σ αυτό γνωμοδοτώ
κι έχω για ίνδαλμά μου.

το γαλανό και το λευκό
χρώμα να κυματίζει
στη σημαία της ζωής
δικής μου μη λυγίζει.

τι κι αν κατακτητές
τη λάβωσαν στα χρόνια
εδώ είναι φανερά
και τους δωρίζει χώρα.

όχι του δήθεν του ποτέ 
παρά εύλογα χορηγεί
νόμους κραταιούς
αλησμόνητους καρρέ

καρρέ να περνούν
στης γνώσης εκεί το πλάνο
θορυβώδεις ιαχές 
σαν το αεροπλάνο.

τρίζουνε συθέμελα
των όχι μου τα μέρη
παρά τα ναι ξαποστάζουνε
εκεί στο λημέρι.

που στέφθηκε εξ ουρανού
δικού τους μελήματος
αλήθειας πια τρανής
γιγαντιαίου διαμετρήματος.

δε σου ζήτησα λυγώ
στα τόσα που πρεσβεύω
μα είμαι πια μια χαρά 
τις χάρες και τις αρετές να διαφεντεύω…

 

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου