ΔΥΟ, της Ελένης Ιωάννου

17.03.2015

 

 

Νύχτα,

σε περιμένω να 'ρθεις

σαν εξιλέωση

στη μέρα που με τα κουρασμένα χέρια της

δε μ' άγγιξε να νοιώσω την ελπίδα,

δε μ' άγγιξε να συνεχίσω

κατάματα τον ήλιο ν' αντικρίζω.

Κι έτσι πως θα 'ρχεσαι

φέρε μου

δυο νυχτοπούλια

δύο άστρα

δύο φεγγάρια

δύο όνειρα

δυο νυχτολούλουδα

στον Έρωτα να δεηθώ

να δει της μοναξιάς τη θλίψη,

γιατί τίποτε, μα τίποτε

μονάχο δεν πορεύεται

στον κόσμο ετούτο.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωάννου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το όνειρο

Το όνειρο

Κλείσε  τα μάτια και ταξίδεψε. Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου. Γιατί το όνειρο μπορεί και σε ταξιδεύει μακάρια ανέμελα, στη σιωπή. Μπορεί να αψηφά τη πεζότητα να γλυκαίνει τη στυφή καθημερινότητα. Επειδή  είναι η μαγική πινελιά που χρωματίζει κι  ομορφαίνει, την ίδια...

Χωρίς Τίτλο

Χωρίς Τίτλο

Στα βάθη του ωκεανού στο υγρό έρεβος της λήθης τα μάτια σου αχτίδα μάταια μια προσευχή χωρίς πίστη Στη μέση της ερήμου άμμος σε κλεψύδρα αέναη για γνώση στερνή διψάσαμε όμως τώρα τα χείλη κολλήσανε Στην πανύψηλη κορυφή η μοναξιά σκληρός παγετώνας για να κρατηθούμε...

Οι παραισθήσεις της ερήμου

Οι παραισθήσεις της ερήμου

Ήρθα στον κόσμο Έλληνας και ανδρώθηκα ως Κρήτας Στους ώμους γιγάντων μάταια έκατσα Τώρα στην έρημο εξόριστος θυμάμαι τις αισθήσεις Τόπος που δεν μυρίζεις γιασεμί χώμα βρεγμένο ζωντανό τη ρετσινιά των πεύκων και αγέρα καθάριο, δροσερό τόπος άγνωστος είναι αυτός ο τόπος...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Litsa Dimitropoulou

    “γιατί τίποτε, μα τίποτε
    μονάχο δεν πορεύεται
    στον κόσμο ετούτο.” ρεαλιστική διαπίστωση δοσμένη άψογα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου