ΔΥΟ, της Ελένης Ιωάννου

17.03.2015

 

 

Νύχτα,

σε περιμένω να 'ρθεις

σαν εξιλέωση

στη μέρα που με τα κουρασμένα χέρια της

δε μ' άγγιξε να νοιώσω την ελπίδα,

δε μ' άγγιξε να συνεχίσω

κατάματα τον ήλιο ν' αντικρίζω.

Κι έτσι πως θα 'ρχεσαι

φέρε μου

δυο νυχτοπούλια

δύο άστρα

δύο φεγγάρια

δύο όνειρα

δυο νυχτολούλουδα

στον Έρωτα να δεηθώ

να δει της μοναξιάς τη θλίψη,

γιατί τίποτε, μα τίποτε

μονάχο δεν πορεύεται

στον κόσμο ετούτο.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωάννου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Litsa Dimitropoulou

    “γιατί τίποτε, μα τίποτε
    μονάχο δεν πορεύεται
    στον κόσμο ετούτο.” ρεαλιστική διαπίστωση δοσμένη άψογα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου