Δυστυχία δεν υπάρχει

9.03.2014

 

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που τα χέρια ενώνονται
κι αίσθηση ζεστασιάς αποπνέει τ' άγγιγμά τους,
δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που οι καρδιές ανταμώνονται
δίχως στάλα να νοιάζονται ποιο χρώμα έχουν, ποιο κράτος,
εκεί που παιδιά τιτιβίζουν αμέριμνα, σαν πουλιά
που ο καιρός δεν τα σκιάζει,
εκεί που το φως της αγάπης απλώνεται
και ολάκερη πλάση αγκαλιάζει.
Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που τα όπλα,
κλεισμένα στο ερμάρι της λήθης, εσιώπησαν,
εκεί που το αίμα προδίδει σημάδι ζωής
και με τίποτα θάνατο πια δε θυμίζει,
εκεί που οι ανάσες αβίαστες σα μύρα ευωδιάζουν
και οι ήχοι συνθέτουν μελωδία ειρήνης,
δυστυχία, εκεί, δεν υπάρχει.

Ntina Dard

 

2ο Βραβείο στον 4ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης
(Απρίλης 2013)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Μαρία Ζαγοριανού

    Όχι Ντίνα μου, δυστυχία δεν υπάρχει εκεί όπου ο άνθρωπος με αγάπη και σεβασμό απλώνει το χέρι στο συνάνθρωπο .
    Δυνατό ξέσπασμα ψυχής ο λόγος σου.

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “εκεί που οι ανάσες αβίαστες σα μύρα ευωδιάζουν
    και οι ήχοι συνθέτουν μελωδία ειρήνης,
    δυστυχία, εκεί, δεν υπάρχει.”

    Τι κι αν η Ειρήνη έχει τσαλαπατηθεί τόσο βάναυσα και σαν ιδέα και σαν καθημερινότητα σε τόσα μέρη του πλανήτη…
    Έχει την αδελφή της, την Ελπίδα, να της κρατά συντροφιά και να της δίνει κουράγιο – και να μοχθούν για να κάνουν την δυστυχία μια κακή ανάμνηση…

    Πολύ όμορφο Ντίνα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου