Δυστυχία δεν υπάρχει

9.03.2014

 

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που τα χέρια ενώνονται
κι αίσθηση ζεστασιάς αποπνέει τ' άγγιγμά τους,
δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που οι καρδιές ανταμώνονται
δίχως στάλα να νοιάζονται ποιο χρώμα έχουν, ποιο κράτος,
εκεί που παιδιά τιτιβίζουν αμέριμνα, σαν πουλιά
που ο καιρός δεν τα σκιάζει,
εκεί που το φως της αγάπης απλώνεται
και ολάκερη πλάση αγκαλιάζει.
Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που τα όπλα,
κλεισμένα στο ερμάρι της λήθης, εσιώπησαν,
εκεί που το αίμα προδίδει σημάδι ζωής
και με τίποτα θάνατο πια δε θυμίζει,
εκεί που οι ανάσες αβίαστες σα μύρα ευωδιάζουν
και οι ήχοι συνθέτουν μελωδία ειρήνης,
δυστυχία, εκεί, δεν υπάρχει.

Ntina Dard

 

2ο Βραβείο στον 4ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης
(Απρίλης 2013)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Μαρία Ζαγοριανού

    Όχι Ντίνα μου, δυστυχία δεν υπάρχει εκεί όπου ο άνθρωπος με αγάπη και σεβασμό απλώνει το χέρι στο συνάνθρωπο .
    Δυνατό ξέσπασμα ψυχής ο λόγος σου.

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “εκεί που οι ανάσες αβίαστες σα μύρα ευωδιάζουν
    και οι ήχοι συνθέτουν μελωδία ειρήνης,
    δυστυχία, εκεί, δεν υπάρχει.”

    Τι κι αν η Ειρήνη έχει τσαλαπατηθεί τόσο βάναυσα και σαν ιδέα και σαν καθημερινότητα σε τόσα μέρη του πλανήτη…
    Έχει την αδελφή της, την Ελπίδα, να της κρατά συντροφιά και να της δίνει κουράγιο – και να μοχθούν για να κάνουν την δυστυχία μια κακή ανάμνηση…

    Πολύ όμορφο Ντίνα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου