Είπα μια μέρα

να παλέψω με το θηρίο.

Το είχα πια αποφασίσει

δυνατό πολύ εκείνο ήταν

μα δεν το φοβόμουν

θα πάλευα μέχρις εσχάτων.

Ρωτάτε ποιος νίκησε

τι σημασία έχει;

Τώρα μπορώ και κυκλοφορώ

με τις κομματισμένες μου σάρκες

και τη στραπατσαρισμένη μου ύπαρξη

σε κοινή θέα.

Πριν τη μάχη

είχα βάλει το μυαλό μου

να συνθέσει μια μελωδία

αντίδοτο στον φόβο.

Το φοβόμουν πολύ το θηρίο

δεν το κρύβω.

Μα ήθελα να δω μέσα του.

Να δω την ψυχή του.

Να καταλάβω

γιατί ουρλιάζει τις νύχτες.

Τώρα ξέρω πως είχε πια κουραστεί

να οδηγεί τους νεκρούς

στον κάτω κόσμο.

Αυτοί του έλεγαν

όλα τους τα μυστικά.

Ακόμα κι ένα θηρίο όμως

έχει ορισμένη αντοχή.

Δεν νομίζετε;

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!