Είσαι ο δικός μου κόσμος

21.01.2019

Είσαι ο δικός μου κόσμος, σαν όνειρο γλυκό
στις σκοτεινές τις μέρες μου, αστέρι φωτεινό
στις γκρίζες άδειες ώρες, στις κρίσεις του θυμού
ο ήλιος που θα φέρει την άνοιξη παντού

Είσαι λιμάνι της χαράς, ο κεραυνός της λύπης
στους κρύους τους χειμώνες, ζεστής φωλιάς ο χτίστης
στις ξαφνικές τις αστραπές, του πόνου και της θλίψης
ο μόνος στύλος της ψυχής, της ευτυχίας δύτης

Είσαι η αγάπη που οδηγεί το πλοίο σε γαλήνη
φουρτούνες, θύελλες, τριγμοί πέφτουν βαθιά στην δίνη
αν μου χάριζαν μια ζωή ακόμη για να ζήσω
εσένα πάλι θα θελα στα χέρια μου να κλείσω

 

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου