Εγώ…, της Χριστίνας Γαλιάνδρα

Δημοσίευση: 4.07.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Εγώ... Η Άνεργη

Όταν ξημερώνει αγωνιώ για το τι θα φέρει η μέρα.

Κάθε που βραδιάζει ανυπομονώ την επόμενη χαραυγή ελπίζοντας.

Ένα χρόνο τώρα μόνη ασχολία να ψάχνω για δουλειά.

Ένα χρόνο ξεσκίζω τη σάρκα του νού μου προσπαθώντας να φτάσω ως το κόκκαλο για μία λύση.

Για ένα διέξοδο.

Και τα πράγματα σου λένε πως θα πάνε χειρότερα...

Πάνε χειρότερα και το βλέπεις.

Το ακούς.

Το βιώνεις.

Χωρίς μία στην τσέπη.

Χωρίς γέλιο στα χείλη.

Χωρίς χτύπο στο στήθος.

Γιατί τα πήραν.

Όλα τα πήραν.

Βίαια.

Άξαφνα.

Απρόσμενα.

Και τώρα αναρωτιέμαι…

Τον αέρα που αναπνέω πως θα τον ξοδέψω;

Τη δύναμη που διαθέτω που θα την χρησιμοποιήσω;

Το μυαλό που δουλεύει ακατάπαυστα σε τι θα χρησιμεύσει;

Την καρδιά μου που ακόμα χτυπά σε ποιό ανθρώπινο πρεβάζι θα ακουμπήσω;

Κι όλα τα σχέδια σε ποιόν καμβά θα τα απλώσω;

 

Ένα χρόνο άνεργη...

Με λένε Χριστίνα, Σοφία, Ελένη, Μαρία, Κατερίνα, Άννα, Γεωργία ...

Και είμαι καλά...

Προσπαθώ να είμαι καλά.

Θέλω να είμαι καλά.

Διεκδικώ το να είμαι καλά.

Και δεν παζαρεύω τα όνειρά μου...

Σε καμία αγορά...

Σε κανένα πάγκο...

Σε κανένα δρόμο...

 

_

γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή μου Χριστίνα,

    Όλοι οι άνεργοι ζουν μία παρά φύση
    κατάσταση. Σ´ αυτή την όμορφη και
    παράξενη πατρίδα όπως λέει κι ο
    Ελύτης, τίποτε δεν μπορεί να είναι βέβαιο
    και σίγουρο!

    Μην ξεχνάς ποτέ όμως πως
    το πιο σκοτεινό μέρος της
    νύχτας, είναι αυτό που υπάρχει
    λίγο πριν την αυγή !

    Ή αλλιώς, στις σκοτεινές
    σπηλιές βρίσκονται πάντα
    κρυμμένες οι διαμαντόπετρες!

    Όλη η Ελλάδα θα μπορούσε
    ν᾽ ακουμπήσει στο όμορφο ποίημά σου!

    Καλημέρα!

    Όλα θα πάνε καλά!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Σε ευχαριστώ πολύ Παναγιώτη για τα υπέροχα λόγια σου!! Με τιμάνε και δίνουν κουράγιο!! Την καλημέρα μου! Πάμε για τα καλύτερα τώρα..Τον πάτο τον είδαμε..

    Απάντηση
    • Χριστίνα Γαλιάνδρα

      Όχι Μάχη!! Ποτέ! Την καλησπέρα μου !!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου