Εγώ…, της Χριστίνας Γαλιάνδρα

4.07.2015

 

 

Εγώ... Η Άνεργη

Όταν ξημερώνει αγωνιώ για το τι θα φέρει η μέρα.

Κάθε που βραδιάζει ανυπομονώ την επόμενη χαραυγή ελπίζοντας.

Ένα χρόνο τώρα μόνη ασχολία να ψάχνω για δουλειά.

Ένα χρόνο ξεσκίζω τη σάρκα του νού μου προσπαθώντας να φτάσω ως το κόκκαλο για μία λύση.

Για ένα διέξοδο.

Και τα πράγματα σου λένε πως θα πάνε χειρότερα...

Πάνε χειρότερα και το βλέπεις.

Το ακούς.

Το βιώνεις.

Χωρίς μία στην τσέπη.

Χωρίς γέλιο στα χείλη.

Χωρίς χτύπο στο στήθος.

Γιατί τα πήραν.

Όλα τα πήραν.

Βίαια.

Άξαφνα.

Απρόσμενα.

Και τώρα αναρωτιέμαι…

Τον αέρα που αναπνέω πως θα τον ξοδέψω;

Τη δύναμη που διαθέτω που θα την χρησιμοποιήσω;

Το μυαλό που δουλεύει ακατάπαυστα σε τι θα χρησιμεύσει;

Την καρδιά μου που ακόμα χτυπά σε ποιό ανθρώπινο πρεβάζι θα ακουμπήσω;

Κι όλα τα σχέδια σε ποιόν καμβά θα τα απλώσω;

 

Ένα χρόνο άνεργη...

Με λένε Χριστίνα, Σοφία, Ελένη, Μαρία, Κατερίνα, Άννα, Γεωργία ...

Και είμαι καλά...

Προσπαθώ να είμαι καλά.

Θέλω να είμαι καλά.

Διεκδικώ το να είμαι καλά.

Και δεν παζαρεύω τα όνειρά μου...

Σε καμία αγορά...

Σε κανένα πάγκο...

Σε κανένα δρόμο...

 

_

γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή μου Χριστίνα,

    Όλοι οι άνεργοι ζουν μία παρά φύση
    κατάσταση. Σ´ αυτή την όμορφη και
    παράξενη πατρίδα όπως λέει κι ο
    Ελύτης, τίποτε δεν μπορεί να είναι βέβαιο
    και σίγουρο!

    Μην ξεχνάς ποτέ όμως πως
    το πιο σκοτεινό μέρος της
    νύχτας, είναι αυτό που υπάρχει
    λίγο πριν την αυγή !

    Ή αλλιώς, στις σκοτεινές
    σπηλιές βρίσκονται πάντα
    κρυμμένες οι διαμαντόπετρες!

    Όλη η Ελλάδα θα μπορούσε
    ν᾽ ακουμπήσει στο όμορφο ποίημά σου!

    Καλημέρα!

    Όλα θα πάνε καλά!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Σε ευχαριστώ πολύ Παναγιώτη για τα υπέροχα λόγια σου!! Με τιμάνε και δίνουν κουράγιο!! Την καλημέρα μου! Πάμε για τα καλύτερα τώρα..Τον πάτο τον είδαμε..

    Απάντηση
    • Χριστίνα Γαλιάνδρα

      Όχι Μάχη!! Ποτέ! Την καλησπέρα μου !!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου