Τα χέρια σου μού λείπουν
Που τα ΄σφιγγα βαθιά
Την ώρα που οι καρδιές μας
μεθούσαν με φιλιά

Τα μάτια σου μού λείπουν
που φώναζαν ποθώ
που έγνεφαν σε αγγέλους
με βλέμμα σ΄αγαπώ

Η αύρα σου μού λείπει
Που γέμιζε ουρανό
Που αγκάλιαζε το σύμπαν
Με έρωτα τρελό

Μελωδικά ακούσματα
Μού φέρνει η θύμησή σου
Μεθυστικά ξυπνήματα
Γεννάει το κορμί σου

Κι αν γύρει η ψυχή
Στη γη να ξαποστάσει
Θα΄ θελε να ευχηθεί
Μην πέσει και ξεχάσει

 

_

γράφει η Σοφία Σκλείδα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!