Select Page

Ενθύμηση

Ενθύμηση

Τα χέρια σου μού λείπουν
Που τα ΄σφιγγα βαθιά
Την ώρα που οι καρδιές μας
μεθούσαν με φιλιά

Τα μάτια σου μού λείπουν
που φώναζαν ποθώ
που έγνεφαν σε αγγέλους
με βλέμμα σ΄αγαπώ

Η αύρα σου μού λείπει
Που γέμιζε ουρανό
Που αγκάλιαζε το σύμπαν
Με έρωτα τρελό

Μελωδικά ακούσματα
Μού φέρνει η θύμησή σου
Μεθυστικά ξυπνήματα
Γεννάει το κορμί σου

Κι αν γύρει η ψυχή
Στη γη να ξαποστάσει
Θα΄ θελε να ευχηθεί
Μην πέσει και ξεχάσει

 

_

γράφει η Σοφία Σκλείδα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

6 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Αχ αυτά τα ποιήματα με τη ρίμα πόσο αρέσουν σε μας που δεν είμαστε ποιητές , Έχουν τόση μουσική μέσα τους από μόνα τους που δεν χρειάζονται να μελοποιηθούν. Γνώμη μου …

    Απάντηση
    • sofias70

      Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!

      Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πολύ όμορφο Σοφία μου….Μυρίζει αγάπη κι έρωτα…
    σε βράδια αξημέρωτα…Όνειρα ανεκπλήρωτα…
    με χίλια δύο χρώματα…Φιλιά σε δύο σώματα
    στης νιότης μας τα δώματα!!!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!