Επιλέξτε Page

Εν κατακλείδι

13.03.2016

Υπήρξαν μέρες που πεθαίναμε αγκαλιά
Κι υπήρξαν δάκρυα που χάραζαν το δρόμο
Πες μου πώς άντεξες να ζεις μ' αυτό τον τρόμο
Όταν σε πρόδιδαν της νύχτας τα φιλιά

Πώς εγκλωβίστηκα σ' αυτή τη φυλακή
Πώς μ' ελευθέρωναν οι σκέψεις σου τα βράδια
Τότε που η αγάπη σου χτυπούσε διπλοβάρδια
Και η δικιά μου φοβισμένη και γυμνή

Πάει καιρός που έχει λιώσει αυτό το σώμα
Και ζει μονάχα με ό,τι μένει απ' την ψυχή
Κι εσύ που πέθανες μια μέρα ζωντανή
Πες μου πώς γίνεται ξανά ζωή το χώμα

Να σ' ερωτεύομαι ξανά απ' την αρχή
Και το κρεβάτι μου ανάσες να μυρίζει
Με νυχτολούλουδα το στόμα σου ανθίζει
Μα γυροφέρνουμε στην κόλαση μαζί

 

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Τα χρώματα της ζωής

Τα χρώματα της ζωής

Η ζωή είναι ένα κιτρινωπό φως που τρεμοπαίζει ανάμεσα στα αδάμαστα κύματα ενός αχανούς γκρι ωκεανού.   Κανείς δεν γλίτωσε από την αλμυρά . Κανείς δεν ξέφυγε από τη φουρτούνα. Κανείς δεν έχει καταφέρει να αγγίξει αυτό το φως.   Το παράδοξο της ύπαρξης είναι...

3 σχόλια

3 Σχόλια

Υποβολή σχολίου