Εν τέλει

Δημοσίευση: 4.05.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Έμαθα κι εγώ

γρήγορα κι εύκολα

να βρίσκω ψέματα ένα σωρό.

Δικαιολογίες, ιστορίες

και τείχος προστατευτικό

να δημιουργώ.

Τους άλλους να φυλάω

να παίρνω πάνω μου το βάρος

και να κουβαλάω το θεριό.

Έμαθα κι εγώ

τόσα προσωπεία να φοράω.

Κι έτσι ανάλογα με τα γούστα σας

κάθε φορά έμαθα να σας εξαπατώ.

Έμαθα να πονάω… ναι πολύ να πονάω

να κρατάω με νύχια και με δόντια

αυτό το τέρας το τρομερό.

Μην μιλήσει, μην φωνάξει, μην κραυγάσει

«φτάνει… ως εδώ…».

Έμαθα κι εγώ να βασανίζομαι

μπορεί και δίχως λόγο ουσιαστικό.

Αλλά ποιος τελικά να ξέρει;

Έμαθα να σας κρύβομαι εν τέλει.

Αλλά δεν έμαθα… ανάθεμά με δεν έμαθα

πώς να κρύβομαι τελικά

από τον ίδιο μου τον εαυτό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα εξαιρετικός ο προβληματισμός σου!!!

    Μάθαμε να κρύβουμε το προσωπό μας,
    αντί να κοιτάζουμε τον Ήλιο στα μάτια!
    Μάθαμε να τσαλακώνουμε το πρόσωπο του διπλανού μας,
    αντί να του προσφέρουμε ένα λουλούδι!

    Μάθαμε ή ίσως μας τα μάθανε;

    Πως θα μάθουμε να κοιτάμε τον καθρέφτη χωρίς να κλείνουμε τα μάτια;

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Ή να τσαλακώνουμε τόσο πολύ το δικό μας πρόσωπο…που στο τέλος να μην το αναγνωρίζουμε….. Ευχαριστώ πολύ Ελένη!!

    Απάντηση
  3. Μάχη

    Να μην κρύβεσαι ποτέ από τον όμορφο εαυτό σου Άννα.
    Όσο για το θεριό…εξημέρωσέ το με την αγάπη που οφείλεις να σου έχεις. Κι αν αυτή δε φτάνει πάρε και από εκείνους που σε αγαπάνε πραγματικά. Αρκεί

    Όσο για τους άλλους χάρισέ τους το πιο όμορφο χαμόγελό σου! Είναι το μεγαλύτερο όπλο απέναντι στα δικά τους προσωπεία..

    τα φιλιά μου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου