Έμαθα κι εγώ

γρήγορα κι εύκολα

να βρίσκω ψέματα ένα σωρό.

Δικαιολογίες, ιστορίες

και τείχος προστατευτικό

να δημιουργώ.

Τους άλλους να φυλάω

να παίρνω πάνω μου το βάρος

και να κουβαλάω το θεριό.

Έμαθα κι εγώ

τόσα προσωπεία να φοράω.

Κι έτσι ανάλογα με τα γούστα σας

κάθε φορά έμαθα να σας εξαπατώ.

Έμαθα να πονάω… ναι πολύ να πονάω

να κρατάω με νύχια και με δόντια

αυτό το τέρας το τρομερό.

Μην μιλήσει, μην φωνάξει, μην κραυγάσει

«φτάνει… ως εδώ…».

Έμαθα κι εγώ να βασανίζομαι

μπορεί και δίχως λόγο ουσιαστικό.

Αλλά ποιος τελικά να ξέρει;

Έμαθα να σας κρύβομαι εν τέλει.

Αλλά δεν έμαθα… ανάθεμά με δεν έμαθα

πώς να κρύβομαι τελικά

από τον ίδιο μου τον εαυτό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!