Select Page

Επίγευση

Επίγευση

 

 

Δε σβήνεται ποτέ ετούτη η γραμμή
το τρένο περνάει πάντα από εδώ
σα φάντασμα μετρά τις ώρες
τριγυρνώντας πονηρά στους σταθμούς
Δε χάνεται ποτέ ο δρόμος αυτός
περνά από χωράφια και λίμνες
από έρωτες που καπνίζει η μηχανή
και αναστενάζει η διαδρομή
Δεν τελειώνει ποτέ ετούτο το ταξίδι
δυο τρεις ανάσες παίρνει μοναχά
και συνεχίζει το δρόμο της ζωής
Ρουφά και ξερνά τους ανθρώπους
ανοίγοντας με θόρυβο τις πόρτες
με ένα εισιτήριο-στοίχημα
με τον εισπράκτορα να καρτερά
στο ξεκίνημα το αποφασισμένο
να πιάσει εκείνον τον παραβάτη
να τον γυρίσει πάλι από την αρχή
Δεν τελειώνει ποτέ ετούτο τα ταξίδι
Γεμίζουν οι αποσκευές οι θαρραλέες
με θαύματα στο χάρτη κι ονόματα παλιά
και ξενυχτούν τη μνήμη της καρδιάς
να αντηχεί η νοσταλγία των χρόνων

Χορταστική η επίγευση που αφήνουν
Ταξίδια κόκκινα αλκοολούχα και γλυκά…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

16 Σχόλια

  1. Βασίλης

    Διαβάτες ζωής σε βαγόνια δανεικά, παραβάτες δίχως εισιτήριο, που σα στοίχημα γενεί θαρραλέα προσμένουν τη νια αρχή…

    […]Ρουφά και ξερνά τους ανθρώπους[…]

    Υπέροχο Μάχη!!! Καλημέρα σου!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ακόμα κι αν είναι δανεικά τα βαγόνια ας υποσχεθούμε πως δε θα κάνουμε και τη ζωή μας δανεική…

      Σε ευχαριστώ Βασίλη!
      Καλημέρα

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Κάθε ταξίδι φέρνει κάτι μέσα μας, γνώσεις, συναισθήματα, εικόνες, το ταξίδι της ζωής κατι μας μαθαίνει!Εξαιρετικο Μάχη μου!

    Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Mία φιλοσοφική κι αλληγορική
    προσέγγιση τής ζωἠς μέσα
    από τη γλυκύτητα τής ποίησής σου …

    Λυπάμαι που σ᾽ αυτή
    την Ελλάδα, η οποία αιμορραγεί
    οικονομικά μα προπαντός
    ψυχικά, μάς αναγκάζουν
    στα ταξίδια μας
    να κατεβαίνουμε
    σε πάντα
    λάθος στάσεις … έτσι τα᾽ χε πει κι
    ο Μάνος Ελευθερίου
    στη Μαρκίζα του …

    Το θυμάσαι εκείνο
    το τόσο τρυφερό τραγούδι Μάχη ;

    Για να το ξαναθυμηθούμε,
    στέλνω την ηλεκτρονική του
    διεύθυνση για όλους
    τους συμμετέχοντες τής
    ιστοσελίδας που εξακολουθούν να ζούνε
    κόντρα … ανασαίνοντας ποιητικά … :

    https://www.youtube.com/watch?v=dqcDYihCH9Y

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Δυστυχώς η χώρα μας αιμορραγεί. Μόλις χτες άκουσα τα παρακάτω λόγια που με βούρκωσαν:
      “Μια χώρα που διώχνει τη νεολαία της, είναι ένα γηροκομείο χαμένων ελπίδων”

      Κατεβαίνουμε πλέον αναγκαστικά σε λάθος στάσεις και σταθμούς…Τουλάχιστον αν είναι δυνατόν ο ένας να βοηθάει τον άλλον…μήπως και καταφέρουμε να πάμε λίγο πιο πέρα ετούτο ταξίδι…να το χορτάσουμε λίγο παραπάνω. Ας έχουμε μάτια και καρδιά ανοιχτά…

      Το συγκεκριμένο τραγούδι Παναγιώτη είναι υπέροχο και σε ευχαριστώ για την υπενθύμισή του.
      Την καλημέρα μου…

      Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Άλλο ένα όμορφο ποίημα από σένα Μάχη! Μου άρεσε πολύ μπράβο σου για άλλη μια φορά!

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    “Δε χάνεται ποτέ ο δρόμος αυτός
    περνά από χωράφια και λίμνες
    από έρωτες που καπνίζει η μηχανή
    και αναστενάζει η διαδρομή
    Δεν τελειώνει ποτέ ετούτο το ταξίδι
    δυο τρεις ανάσες παίρνει μοναχά
    και συνεχίζει το δρόμο της ζωής”
    Όλη η αλήθεια της ζωής, μικρης ή μεγάλης, καλής ή κακής
    Ευχαριστώ από καρδιάς!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Μικρής η μεγάλης. καλής η κακής…ναι..ίδιος αυτός ο κύκλος..

      Σας ευχαριστώ για το πέρασμα. Την καλημέρα μου.

      Απάντηση
  6. drmakspy

    Έχοντας ζήσει χρόνια στην Ιταλία έμαθα να κρίνω τον espresso από την επίγευση ακριβώς στον ουρανίσκο… Κι αυτό με οδήγησε να το εφαρμόζω σε ότι όμοιο ανάμεσα σε πολλά δοκιμάζω… είτε καφέ… είτε φαγητό… είτε γλυκό… είτε… ποίημα… Ετούτο εδώ με προκάλεσε και μου γέννησε προσδοκίες με τον τίτλο του ήδη! Μεγάλο το ρίσκο όταν προσμένεις πολλά και όλα θα κριθούν μετά το τέλος, στην επίγευση…
    Δεν με διέψευσες Μάχη μου…Ήρθε “Χορταστική η επίγευση που αφήνουν Ταξίδια κόκκινα αλκοολούχα και γλυκά” και κάθισε απαλά στον ουρανίσκο της σκέψης μου αφήνοντας σιγά σιγά τις νότες από τους προηγούμενους στίχους να τον γαργαλούν γλυκά… Σε ευχαριστώ για ότι γεύτηκα…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σε ευχαριστώ Σπύρο! Τόσα όμορφα λόγια αφήνουν και σε μένα μια γλυκιά επίγευση…! Είναι αλήθεια οτι όσο καλή και να φαίνεται μια γεύση σε οτιδήποτε δοκιμάζουμε…στο χρόνο θα φανεί η γλύκα ή η πίκρα του από την επίγευσή του… Η επιγευση που προσφέρουν οι αναμνήσεις της ζωής…Μακάρι όλοι μας να έχουμε να θυμόμαστε εκείνες τις ξεχωριστές γεύσεις που μας έκαναν να πούμε “γι αυτό και μόνο έπρεπε να ζήσω!”

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!